Qəzəl 5481

حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابمزبان مار شد از مستی غفلت رگ خوابم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5482

ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابمبه از افتادگی این راه را منزل نمی یابم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5484

ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستمکه نتواند گرفت افتادگی را از هوا دستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5500

اگر می‌داشتم بال و پری پرواز می‌کردمدرین بستان‌سرا دیوان محشر باز می‌کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5502

سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردمدرین وحشت سرالنگر من مجنون نمی کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5506

شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردمبه بوی یوسفی بر گرد این بازار می‌گردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5515

زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقمجهان دارالامان شد تا زبان در کام دزدیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5518

بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدمازین گلشن که چیده است این گل رعنا که من چیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5519

پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدمبحمدالله نمردم تا ترا بر مدعا دیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5520

نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارمهلال منخسف شد صیقل از آیینه تارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5529

حریفی کو که راه خانه خمار بردارمز مینا پنبه، مهر از مخزن اسرار بردارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5533

هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارمسر زلف سخن بی چشم زخم امروز من دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5538

به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارمزبان‌بازی به آتش می‌کند خاری که من دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5540

نمی آید برون از پرده آوازی که من دارمکند مضراب را خون در جگر سازی که من دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5548

لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارمنگه دارد خدا از چشم بد خوش عالمی دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5551

به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارمچو یوسف دیدگان ناز زلیخا برنمی دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5560

اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشمهمان از شرم دوراندیش در بیت الحزن باشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5563

به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشمنمی دانم چه می گوید نسیم صبح در گوشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5566

ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشمز معنیهای رنگین باده پیمانه خویشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5568

نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکماگر هم خنده گل نیستم هم گریه تاکم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5571

نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانمبه چوب گل ادب کردی معلم در دبستانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5575

ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانمجواب نامه ناخوانده ام جنگ است می دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5588

ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهمچه گستاخم که خون شبنم از خورشید می خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5590

دل پرخون از آن زلف شکارانداز می‌خواهمچه گستاخم که خون کبک از شهباز می‌خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5591

نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهمچو موج این نغمه سیراب را پیوسته می خواهم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5597

به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویمبه نور دل، سیاهی از رخ ایام می شویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5603

تا نظر از گل رخسار تو برداشته اممژه دستی است که در پیش نظر داشته ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5608

گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده امخط آزادی اطفال دبستان شده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5615

اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادمعاقبت در پی آن شاهسوار افتادم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5617

در مصافی که من از آه علم وا کردمکوه اگر بود طرف، بادیه پیما کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq