نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارمهلال منخسف شد صیقل از آیینه تارم

نهفتم در رگ جان کفر را چون شمع، ازین غافلکه خواهد از گریبان سر برون آورد زنارم

به زور بردباریها به خود هموار می سازمدرشتی می کند چون آسیا هر کس که در کارم

به آب روی خود از گوهرم قانع درین دریارهین منت خود گو مکن ابرگهر بارم

از آن هر روز آب گوهر من بیش می گرددکه گردد آب از شرم تهیدستی خریدارم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کنم در نوبهاران صرف برگ و بار خود صائبخزان را نیست رنگ از باددستیها زگلزارم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana