Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من
Qəzəl 6354ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون
Qəzəl 6357ز نقش چپ رود آب سیه به جوی نگینز نقش راست نگردد سیاه روی نگین
Qəzəl 6367بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن
Qəzəl 6368پیش قضای حق دم چون و چرا مزندر بحر بی کنار عبث دست و پا مزن
Qəzəl 6371دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن
Qəzəl 6373ساقی دمید صبح قدح پر شراب کناز روی گرم خود بط می را کباب کن
Qəzəl 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کنخاک سیاه بر سر مینا و جام کن
Qəzəl 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن
Qəzəl 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمینگیر سر مکن
Qəzəl 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکنآیینه گر به حرف درآید سخن مکن
Qəzəl 6386عرض صفا به اهل هنر می کنی مکنپیش کلیم دست بدر می کنی مکن
Qəzəl 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من
Qəzəl 6394دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟یک کوچه است زلف ز راه دراز من
Qəzəl 6399فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من
Qəzəl 6402آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من
Qəzəl 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون
Qəzəl 6410افشان خال بر رخ آن دلربا ببیندر روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین
Qəzəl 6428جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن
Qəzəl 6430لب تشنگی حرص ندارد جگر منخشک از قدح شیر برآید شکر من
Qəzəl 6439گوشه آن نقاب را بشکنورق انتخاب را بشکن
Qəzəl 6448بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار اوجنگ باشد گوش و لب را بر سر گفتار او
Qəzəl 6450آتشین رویی که شد آیینه دل آب ازومرکز پرگار حیرت می شود سیماب ازو
Qəzəl 6451عشق صیادی است گردون حلقه فتراک اوهر دو عالم در رکاب توسن چالاک او
Qəzəl 6461می زند ناخن به دل خار سر دیوار توچون تماشایی نظر بردارد از گلزار تو؟
Qəzəl 6464نیست صید لاغر من قابل نخجیر تواز سبکروحی مگر بر خاک افتد تیر تو
Qəzəl 6466می چکد آب حیات از سبزه زار خط تومی شود جان تازه از سیر بهار خط تو
Qəzəl 6469خون رغبت را به جوش آرد لب میگون توبوسه را آتش عنان سازد رخ گلگون تو
Qəzəl 6471گرچه شد از سرنوشت من نگارین پای توزیر پای خود ندید از سرکشی بالای تو
Qəzəl 6473ای بهار آفرینش گرده سیمای تورشته جانها خس و خاشاک از دریای تو