آرد به وجد سوختگان را نوای من
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من
دلهای خامسوز چه داند که چون کبابخون می چکد ز ناله دردآشنای من
در هر دلی که نیست در او کوه درد و غمصورت پذیر نیست که پیچید صدای من
سیلی که پشت پای زند هر دو کون راخونابه ای است از دل بی مدعای من
از گنج نامه پی به سر گنج می برندپیداست دلشکستگی از بوریای من
چون صبحدم فروغ من از نور راستی استچشم ستاره محو شود در صفای من
چشم دلم به خرمن دونان نمی پردبر کهکشان بود نظر کهربای من
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب همان زمان جگرم ریش می شودخاری اگر شکسته شود زیر پای من
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6402
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Xərabə qalasan belə vilayət,Hər yetən toxum paylayan oldu,
Qəzəl: Şikəstə oldu könül zülfi-yar dərdindənŞikəstə oldu könül zülfi-yar dərdindən,Bəlaya uğradı miskin nigar dərdindən
Hər kim ki, hicri-yar ilə düşsə dimağdənHər kim ki, hicri-yar ilə düşsə dimağdən,Heç açılırmı könlü onun seyri-bağdən?
Qəzəl: Ey dost, mən buyurduğuna qoymuşam boyunEy dost, mən buyurduğuna qoymuşam boyunGər istərsən bu köynəyi məndən buyur soyun