Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟با پیرهن گل نبود کار، رفو را
Qəzəl 827ای خار و خس بحر ثنای تو سخنهاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهنها
Qəzəl 828آن کس که داد پیوند با کاه کهربا راخواهد به هم رسانید جانهای آشنا را
Qəzəl 830چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را
Qəzəl 832بسته است چشم روشن از سیر، بال ما راچون شمع ریشه باشد در سر نهال ما را
Qəzəl 837زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضانظر به نور جمال تو مهر دیده حربا
Qəzəl 838ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان راچه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟
Qəzəl 841اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرهاسیر چراغان می کند مجنون ز چشم شیرها
Qəzəl 842دارند اگر سررشتهای در کف به ظاهر چنگهادر پنجه مطرب بود سررشته آهنگها
Qəzəl 844به دوش توکل منه بار خود راولی نعمت خویش کن کار خود را
Qəzəl 847بیخودی رفتن است دلها راهوش واماندن است دلها را
Qəzəl 855دید ز خون دلم لاله ستان خاک راآبله دل شکست شیشه افلاک را
Qəzəl 867دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آبخویشتن را می کند گردآوری گوهر در آب
Qəzəl 868سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آباین شرر چون دیده ماهی بود روشن در آب
Qəzəl 869موج را هر چند آماده است بال و پر ز آببی نسیم خوش عنان بیرون نیارد سر ز آب
Qəzəl 870نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباباز هوای خود خطر دارد درین دریا حباب
Qəzəl 875در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتابتا مباد از رخنه ای آرد شبیخون آفتاب
Qəzəl 877اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتابباشدش مهر خموشی بر دهان چون آفتاب
Qəzəl 886پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریبتوسن سرکش خطر دارد ز صحرای غریب
Qəzəl 899رو نگهداشتن از صاف ضمیران مطلبعیب پوشیدن از آیینه عریان مطلب
Qəzəl 901زهی ز عارض گلرنگ، خونی می نابعرق به روی تو جام شراب در مهتاب
Qəzəl 904بهشت بر مژه تصویر می کند مهتابپیاله را قدح شیر می کند مهتاب
Qəzəl 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟زیر دست سایه ام، افتاده ای چون من کجاست؟
Qəzəl 1010هر که چون پروانه بی باک، مست آتش استهر کجا پر می زند بر روی دست آتش است
Qəzəl 1053حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن استباد دستی خرمن ما را دعای جوشن است
Qəzəl 1060در بیابانی که خارش تشنه خون خوردن استپای در دامن کشیدن گل به دامن کردن است
Qəzəl 1151ابر رحمت با دل و دست گهربار آمده استچشم پل روشن، که آب امسال سرشار آمده است
Qəzəl 1161آسمان از شور دلهای کباب آسوده استکوه تمکین خم از جوش شراب آسوده است
Qəzəl 1227پشتم از بار گنه بر یکدگر خواهد شکستعاقبت این شاخ از جوش ثمر خواهد شکست
Qəzəl 1229باده خون مرده را ریحان کند در زیر پوستاستخوان را پنجه مرجان کند در زیر پوست