Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تیغ زبان به عاشق حیران چه میکندبا پای خفته خار مغیلان چه میکند
Qəzəl 4209آفت ز خودپسند جدایی نمی کندخلوت علاج زهد ریایی نمی کند
Qəzəl 4211مهر لب مرا می منصور نشکندزنجیر موج باده پر زور نشکند
Qəzəl 4222روزی که زخم کاهکشان را رفوکنندبر روی چاک سینه ما در فروکنند
Qəzəl 4228مردان نظر سیاه به دنیا نمیکنندروز سفید خود شب یلدا نمیکنند
Qəzəl 4234از عیب پاک شو که هنرها همیدهنددست از خزف بشو که گهرها همیدهند
Qəzəl 4242زین پیشتر متاع سخن رایگان نبودگرد کسادی از پی این کاروان نبود
Qəzəl 4259آلوده دردمند به درمان چرا شودمنت کش علاج طبیبان چرا شود
Qəzəl 4260دل از هجوم نشتر آزار وا شودچون غنچه ای که در بغل خار وا شود
Qəzəl 4262دل چون کمال یافت سخن مختصر شودلب وا نمی کند چو صدف پر گهر شود
Qəzəl 4271سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شودطوق گلوی فاخته گرداب می شود
Qəzəl 4281دل بی غبار از لب خاموش می شوداز جوهر آب آینه خس پوش می شود
Qəzəl 4282رخسار او ز می چو عرقناک می شودهر سینه ای که هست ز دل پاک می شود
Qəzəl 4290تا غنچه شکایت من وا نمی شوداین عقده ها ز زلف سخن وا نمی شود
Qəzəl 4292دل ساده در قلمرو صورت نمیشودتا نقش هست آینه خلوت نمیشود
Qəzəl 4295هر رهروی دچار به منزل نمیشوداین راه قطع بیکشش دل نمیشود
Qəzəl 4297در کوی عشق درد وبلا کم نمی شوداز باغ خلد برگ ونوا کم نمی شود
Qəzəl 4301یک بار رو به اهل وفا می توان نمودتعمیر کعبه دل ما می توان نمود
Qəzəl 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهدآب خضر به صورت دیوار می دهد
Qəzəl 4318پیرانه سر همای سعادت به من رسیدوقت زوال سایه دولت به من رسید
Qəzəl 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسیدبردند دیگران کف وعنبربه من رسید
Qəzəl 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآردقارون چه خیال است سر از خاک برآرد
Qəzəl 4340اندیشه ز کلفت دل بیتاب نداردپروای غبار آینهٔ آب ندارد
Qəzəl 4341سیری ز تپیدن دل بیتاب نداردآسودگی این قطره سیماب ندارد
Qəzəl 4343آزاده ما برگ سفر هیچ نداردجز دامن خالی به کمر هیچ ندارد
Qəzəl 4344از تفرقه پروا دل آزاد ندارداز سنگ خطر بیضه فولاد ندارد
Qəzəl 4351دل راه در آن زلف گرهگیر ندارددیوانه ما طالع زنجیر ندارد
Qəzəl 4362تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان بردکاین مور حلاوت ز شکر خند نهان برد
Qəzəl 4364از خال توان راه به آن کنج دهان بردبی خضر به سرچشمه جان پی نتوان برد
Qəzəl 4365آسایش تن غافلم از یاد خدا کردهمواری این راه مرا سر به هوا کرد