شوخی که عرض حسن به اغیار می دهدآب خضر به صورت دیوار می دهد

زودا که رخ به خون جگر لاله گون کندآن ساده دل که تربیت خار می دهد

روشندلان ز خصم ندارند جان دریغآیینه آب سبزه زنگار می دهد

از پاک طینتی است که ابر گرفته رورزق صدف ز گوهر شهوار می دهد

بی حاصلی است حاصل دل تا بود درستاین شاخ چون شکسته شود بار می دهد

موسی ز اشتیاق تجلی هلاک شدایزد به طور وعده دیدار می دهد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صد عقده باز می کند از کار خویشتنصائب کسی که سبحه به زنارمی دهد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq