Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کناره گرد خطرهای بیکران داردمیانه رو ز دو جانب نگاهبان دارد
Qəzəl 3773وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟به تلخکامی دریا شکر چه خواهد کرد؟
Qəzəl 3777ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرددل پیاده خود را سوار خواهم کرد
Qəzəl 3883دهان تنگ تو هر خردهدان نمیداندکه غیب را به جز از غیبدان نمیداند
Qəzəl 3933اجل چه کار به جانهای با کمال کندچرا ملاحظه خورشید از زوال کند
Qəzəl 4499دامن دشت عدم گیاه نداردوای بر آن کس که زاد راه ندارد
Qəzəl 4555زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگارکزکجی بیش است عیب راستی در تیرمار
Qəzəl 4666نالهای از ته دل کرد سپند آخر کارسوخت خود را و برون خوست ز بند آخر کار
Qəzəl 4725از سعی، کار عشق شود خام بیشترپیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر
Qəzəl 4744هرچند جهانسوز بود جلوه دلداراین شعله دو بالاشود از جامه گلنار
Qəzəl 4777دل مکدر ز غم یار نگردد هرگزاز پری شیشه گرانبار نگردد هرگز
Qəzəl 4810باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیازاز دامن است شعله جواله بی نیاز
Qəzəl 4858از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش
Qəzəl 4884چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش
Qəzəl 4888عقل اگر از سرپرد زاغ جگر خواری مباشمغز اگر بیجا شود آشفته دستاری مباش
Qəzəl 5111در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط
Qəzəl 5210کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک
Qəzəl 5227پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده استمی کند جلوه موج می احمررگ سنگ
Qəzəl 5333شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستماخگر دل زنده ام محتاج دامان نیستم
Qəzəl 5355شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتماز سبک مغزی گرانسنگ است خواب غفلتم
Qəzəl 5396مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنمنیش بیداری به چشم خواب غفلت می زنم
Qəzəl 5550نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارمندارم هیچ اگر در کف خط آزادیی دارم
Qəzəl 5595نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویمسفیدی می کند راه فنا از هر سر مویم
Qəzəl 5855از آه دام موج به دریا فکنده ایماز اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم
Qəzəl 5863در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Qəzəl 6060با توانایی به اهل فقر استغنا مزنعاجزان را دستگیری کن، به دولت پا مزن
Qəzəl 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن
Qəzəl 6226سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کندل خود را مصفا از شراب لایزالی کن
Qəzəl 6366امروز رخ نشسته به خون جگر سخناز صلب خامه آمده با چشم تر سخن
Qəzəl 6444روز چگونه شب شود، زلف گشا که همچنینصبح سفید چون شود، خنده نما که همچنین