نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویمسفیدی می کند راه فنا از هر سر مویم

از آن بیماری من می شود هر روز سنگین ترکه گیرد گوش خود با هر که درد خویش می گویم

بود در دیده حق بین من دیر و حرم یکسانندارد سنگ کم در پله بینش ترازویم

از آن ساغر که در آغازِ عشق ، از دستِ او خوردمهمان بیخود شوم هر گاه دست خویش می بویم

کلید از خانه دارد قفل وسواس و من از حیرتگشادِ عقدهء دل را ، ز هر بیدرد می جویم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می گلگون چه سازد با دل پر خون من صائب؟که من از ساده لوحی خون به خون پیوسته می شویم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri