Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
منقلب گشته است از دور فلک احوال منضعف پیری در جوانی کرده استقبال من
Pərakəndə şeir 624خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون
Pərakəndə şeir 630نمی آیی، نمی خوانی، نمی جویی خبر از منخدا ناکرده در دل رنجشی داری مگر از من؟
Qəzəl 638گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را
Pərakəndə şeir 642از عرق رخسار گلگون را گلستان کردهایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کردهای
Pərakəndə şeir 644با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی
Qəzəl 643چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟نشسته است به خون هیچ ساده دل خون را
Pərakəndə şeir 648عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Qəzəl 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را
Pərakəndə şeir 651از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
Qəzəl 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا
Pərakəndə şeir 671خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Pərakəndə şeir 672تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من
Pərakəndə şeir 674ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن
Qəzəl 677Bülbül qəfəsdə olsa, qalar çəməndən ayrı,Şamı fanusa qoysan, düşər o səndən ayrı.
Pərakəndə şeir 683قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو
Pərakəndə şeir 684یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او
Qəzəl 720غمگین نیم که خلق شمارند بد مرانزدیک می کند به خدا، دست رد مرا
Qəzəl 761دود از نهاد خلق برآرد گزند ماافتد به کار شعله گره از سپند ما
Qəzəl 773Dolmuş ürək qanıyla yenə əldə camımız,Meydan oxur hər axşam aya nurlu şamımız.
Qəzəl 780Canı biz qurtararıq bu bədənin qeydindən,Samanı çək kənara ta ki, üzə çıxsın dən.
Qəzəl 782Göz yaşım ilə dönübdür qara torpaq çəmənə,Qürbət eldən köç edib gəldi xəyalım vətənə.
Qəzəl 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را
Qəzəl 856نیست غم نان و آب، گوشه نشین رادر رحم آماده است رزق، جنین را
Qəzəl 878Sübh çağı zərrin şəfəqlə rəngi qan olmuş Günəş,Sanki bu görkəmdə xalqa mehriban olmuş Günəş.
Qəzəl 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست
Qəzəl 969نعمت الوان دنیا مایه دردسرستخون فاسد در بدن آهن ربای نشترست
Qəzəl 970عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرست
Qəzəl 973عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرسترشته هموار را بالین و بستر گوهرست
Qəzəl 983گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست