Pərakəndə şeir 623

منقلب گشته است از دور فلک احوال منضعف پیری در جوانی کرده استقبال من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 624

خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 630

نمی آیی، نمی خوانی، نمی جویی خبر از منخدا ناکرده در دل رنجشی داری مگر از من؟

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 638

گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 642

از عرق رخسار گلگون را گلستان کرده‌ایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کرده‌ای

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 644

با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 643

چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟نشسته است به خون هیچ ساده دل خون را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 648

عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 646

ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 651

از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 666

مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 671

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 672

تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 674

ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 677

Bülbül qəfəsdə olsa, qalar çəməndən ayrı,Şamı fanusa qoysan, düşər o səndən ayrı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 683

قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 684

یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 720

غمگین نیم که خلق شمارند بد مرانزدیک می کند به خدا، دست رد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 761

دود از نهاد خلق برآرد گزند ماافتد به کار شعله گره از سپند ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 773

Dolmuş ürək qanıyla yenə əldə camımız,Meydan oxur hər axşam aya nurlu şamımız.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 780

Canı biz qurtararıq bu bədənin qeydindən,Samanı çək kənara ta ki, üzə çıxsın dən.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 782

Göz yaşım ilə dönübdür qara torpaq çəmənə,Qürbət eldən köç edib gəldi xəyalım vətənə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 856

نیست غم نان و آب، گوشه نشین رادر رحم آماده است رزق، جنین را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 878

Sübh çağı zərrin şəfəqlə rəngi qan olmuş Günəş,Sanki bu görkəmdə xalqa mehriban olmuş Günəş.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 939

چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 969

نعمت الوان دنیا مایه دردسرستخون فاسد در بدن آهن ربای نشترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 970

عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرست

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 973

عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرسترشته هموار را بالین و بستر گوهرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 983

گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq