از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتاب
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتابتا مگر آید به چشم خلق رنگین آفتاب
Sübh çağı zərrin şəfəqlə rəngi qan olmuş Günəş,Sanki bu görkəmdə xalqa mehriban olmuş Günəş.
از بهشت روشنایی روزنی واکرده استدر دل هر ذره از مژگان زرین آفتاب
Bəlkə, cənnətdən uzanmış yoldu bu göy əyrisi?Bir zaman cənnətdə, bəlkə, xanədan olmuş Günəş?
تا مگر روی ترا ز آیینه بیند پیشترمی جهد هر صبحدم از خواب شیرین آفتاب
Asimanın sirrini kəşf eyləmək asan deyil,Gah saralmış, gah qızarmış, sirr açan olmuş Günəş.
دامن فکر بلند آسان نمی آید به دستزرد شد تا مطلعی را کرد رنگین آفتاب
Aynada hey bir də, bir də görməyə gül çöhrəni,Bu səbəbdən göylərə hər gün rəvan olmuş Günəş.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ترک خواب صبح کن صائب که در خون شفقروی می شوید به خون از خواب شیرین آفتاب
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Sübh oyan, Saib, şəfəqlər qoy qızartsın çöhrəni,Çünki hər gün zər şəfəqdən rəngi qan olmuş Günəş.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-878
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Kim gələrsə bu cahana lütfi-yəzdanam deyir,Pəhləvanam yer yüzündə əhli-colanam deyir
QurbanBu gün bir qönçə ləb yarı sevmişəm,Dəhanında tuti dillərə qurban,
Gəncə xanlarınaDəst pədərəm babat,Bürid və kərdə mat,
Qəzəl: Bəh, baharın yenə gəldi yelin həmhəməsiBəh, baharın yenə gəldi yelin həmhəməsiQış keçib getdi o qar və külək və dəmdəməsi