ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟که هست مرهم کافور، جان سوخته را
ز بس که اهل سعادت گرسنه چشم شدندهما به سگ ندهد استخوان سوخته را
نظر به نعمت الوان چرا سیاه کند؟به خون چو لاله زند هر که نان سوخته را
به حرف عشق دل داغدار من زنده استکه آتش آب حیات است جان سوخته را
به داغ سینه من دست آشنا مکنیدکه می چکد ز نفس خون دهان سوخته را
دهن به شکوه خونین چو لاله باز مکنکه مرهم است خموشی زبان سوخته را
ملایمت طمع از زاهدان خشک مدارکه مغز، آه بود استخوان سوخته را
توان چو آهوی مشکین به بوی مشک شناختز حرفهای جگرسوز، جان سوخته را
به داغ عاریه محتاج نیست سینه گرمز خود چراغ بود خانمان سوخته را
نسوخت هر که درین ره نفس، نمی داندکه سوختن پر و بال است جان سوخته را
اگر چه خط دم صبح جزاست خوبان راشب وصال بود عاشقان سوخته را
ز داغ لاله سیاهی نمی رود هرگزز دل چگونه برآرم فغان سوخته را؟
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به عشق رغبت من تازه می شود صائبز هر که می شنوم بوی جان سوخته را
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-646
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Ey canım cəlladı, ömrüm yağısı,Məgər səndə zalım din iman yoxdur,
Gəraylı: Könlüm istər görəm yarıKönlüm istər görəm yarı,Üç gündə bir, beş gündə bir,
BismillahQaşına yazılmış sətir bismillahHəbibin surəsi nəsrun minəllah
Qəzəl: Bağı-hüsnündə bu sünbüllər ki dəstədirBağı-hüsnündə bu sünbüllər ki dəstədir,Sayəsində xətti-müşkin sübzeyi-nurəstədir