Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
اگر در دام او اشکی دل دیوانه می ریزدزچشم دوربینی خونبهای دانه می ریزد
Qəzəl 3067حجاب آسمان کی مانع ما می تواند شد؟فلک مار ا کجا انگشتر پا می تواند شد؟
Qəzəl 3071چنین گر آتشین از باده آن رخسار خواهد شدزجوش مغز، سربسیار بی دستار خواهد شد
Qəzəl 3091اگر جان دربهای می دهی بر می ستم باشدکه در میزان ماه مصر گوهر سنگ کم باشد
Qəzəl 3101به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد!به آب جلوه ننشاندی غبارم، این چنین باشد!
Qəzəl 3106به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشدنشاط هوشیاران قلب روی اندود می باشد
Qəzəl 3125Bir ürək ki, şad ola, dərdi də olsa, kəm olar,O ürək nalə edər, dağ qədər onda qəm olar.
Qəzəl 3161که در عیش و طرب پیوسته در دار فنا ماند؟کدامین دست را دیدی که دایم در حنا ماند؟
Qəzəl 3181تو از نام بلند ای نوجوان بردار کام خودکه پیران می کنند از قامت خم حلقه نام خود
Qəzəl 3183به بی برگی قناعت می کنم تا نوبهار آیدبه زخم خار دارم صبر تا گل در کنار آید
Qəzəl 3187به مهر و مه کجا از مغز ما سودا برون آید؟می روشن مگر از مشرق مینا برون آید
Qəzəl 3195غم عالم به دل از دیده خونبار میآیدبه این گلشن خزان از رخنه دیوار میآید
Qəzəl 3219زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آیدازین رگ خون به زخم نیشتر بیرون نمی آید
Qəzəl 3224نوا پیوسته در بزم شراب ناب می بایدمسلسل نغمه تر چون صدای آب می باید
Qəzəl 3235مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جویدفغان کاین بی بصیرت در حرم محراب می جوید
Qəzəl 3239صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شویدزبیم چشم، روی طفل خود مادر نمی شوید
Qəzəl 3271چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گرددچشم نظارگیان کاسه پر خون گردد
Qəzəl 3285اشک دریادل ما گرد جهان میگرددآب از قوت سرچشمه روان میگردد
Qəzəl 3307خصم را عقل مقید به تحمل داردسیل را ریگ مسخر به تنزل دارد
Qəzəl 3311Məhəbbətin yolunda neylər sənə muğilan?Aşiqlərin yanında nədir təxti-Süleyman?
Qəzəl 3322ذرهام چشم به خورشید لقایی دارداستخوانم سر پیوند همایی دارد
Qəzəl 3323جام می چهره اندیشه نمایی داردسینه درد کشان طرفه صفایی دارد
Qəzəl 3324دل آگاه ز تن فکر رهایی دارداز رفیقی که گران است جدایی دارد
Qəzəl 3326نه همین فکر مرا روز به من نگذاردکه به خوابم گل شب بوی سخن نگذارد
Qəzəl 3337هر کجا قصه آن طره و کاکل گذردموج آشفتگی از دامن سنبل گذرد
Qəzəl 3340پای بر چرخ نهد هرکه ز سر میگذردرشته چون بیگره افتد ز گهر میگذرد
Qəzəl 3342از میان تیغ برآور که زمان میگذردوقت پیرایش گلزار جهان میگذرد
Qəzəl 3371اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد
Qəzəl 3382عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد
Qəzəl 3384هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد