رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟بیخودی در ته پا تخت سلیمان دارد

این همان عشق غیورست که صد یوسف رااز فراموشی جاوید به زندان دارد

خط به رویش چه سخنهای پریشان که نگفتنه همین پاس دل مور سلیمان دارد

رنگ بر روی سهیل از عرق شرم نمانداین چه رنگ است که آن سیب ز نخدان دارد

نافه از چین نفس سوخته ای آورده استسر پیوند به آن زلف پریشان دارد

صفحه خاک کجا و رقم عیش کجا؟این سفال از نفس سوخته ریحان دارد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. مرده خواب غرورند حریفان صائبکیست تا گوش به این مرغ خوش الحان دارد؟

Məhəbbətin yolunda neylər sənə muğilan?Aşiqlərin yanında nədir təxti-Süleyman?

Bu məğrur eşq bir vaxt Yusifi məhbus etdi,Yüz-yüz Yusif ömürlük olubdu əhli-zindan.

Sübhün yeli gətirdi uzaq Çindən hədiyyə,Mişk ətrinə büründü tamam zülfi-pərişan.

Nədir bu qara torpaq, bu işrətli naxışlar?Bu aləmi yaratmış ətriylə, bəlkə, reyhan?

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qəflət içrə yatanlar, Saib, ölüblər əlan,Bu bülbülün səsindən onlar olarmı heyran?!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq