هر کجا قصه آن طره و کاکل گذردموج آشفتگی از دامن سنبل گذرد

که گذشته ازین باغ، که تا دامن حشرعرق شرم ورق بر ورق گل گذرد

دامنش در گرو خار ندامت ماندشوخ چشمی که ز عاشق به تغافل گذرد

دامن حسن غیور تو ازان پاکترستکه تمنای تو در خاطر بلبل گذرد

ننهم پای ارادت به حریمی که در اوحرف طول امل و عرض تجمل گذرد

گریه حسرت ما از سر افلاک گذشتسیل پرزور چو افتد ز سر پل گذرد

کشتی عقل، خراباتی این گرداب استزهره کیست دلیر از قدح مل گذرد؟

بس که در هر گذری راهزنی پنهان استرشته از کوچه گوهر به تأمل گذرد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. اگر از عمر گرانمایه بیابد مهلتصائب آن نیست ز کشمیر و ز کابل گذرد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar