Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به دیده آب اگر از آفتاب میگردددل از نظاره روی تو آب میگردد
Qəzəl 3707ز شکوه گر لبم آن گلعذار میبنددکه ره به گریهٔ بیاختیار میبندد؟
Qəzəl 3709Hər adam ki, kişitək eybini söylər üzünə,Öp onun gözlərini, həq ver onun sən sözünə.
Qəzəl 3723کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟
Qəzəl 3726غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟
Qəzəl 3728ز چهره تو بهشت آب و تاب برداردز جلوه تو قیامت حساب بردارد
Qəzəl 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد
Qəzəl 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد
Qəzəl 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد
Qəzəl 3790دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد
Qəzəl 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد
Qəzəl 3826Tər axar, ol gözəlin gül yanağından tökülər,Sanki hər damla bir ulduzdu, al-əlvan tökülər.
Qəzəl 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد
Qəzəl 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد
Qəzəl 3832به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد
Qəzəl 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد
Qəzəl 3857Bu şərab kuzəsinin kölgəsi bəs etdi mənə,Daha möhtac deyiləm özgəsinin kölgəsinə.
Qəzəl 3862دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد
Qəzəl 3871خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد
Qəzəl 3889به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند
Qəzəl 3906هزار نقش مخالف به کار ما کردندچها به آینه بی غبار ما کردند
Qəzəl 3909کسان که جانب هم را نگه می دارنددر آفتاب قیامت پناه می دارند
Qəzəl 3913Xoş o insanlara ki, bərkdə yandı bir-birinə,İlk sözü, son sözü hər yerdə "can"dı bir-birinə.
Qəzəl 3918چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند
Qəzəl 3935Qara zülf ay üzünə düşsə, onu ram eləyər,O mənim gündüzümü döndərib axşam eləyər.
Qəzəl 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند
Qəzəl 3945Dinməyə qoymayalar ortada sözlər yayanı,Qələm hey ömrü boyu çəkmədi sözdən ziyanı?
Qəzəl 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهندقبول داغ محبت به هر جگر ندهند
Qəzəl 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود
Qəzəl 3987دل رمیده ما بال وپرنمی خواهدز خود برون شده برگ سفر نمی خواهد