عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزدستاره از فلک فتنه بار می ریزد

گره به رشته پرواز من گلی زده استکه از نسیم توجه ز بار می ریزد

بنای زندگی خضر هم به آب رسیدهنوز از لب تیغش خمار می ریزد

حذر ز صحبت ناجنس حرز عافیت استکه خون ز سر انگشت خار می ریزد

درین زمانه که رسم گرفتگی عام استچگونه رنگ ز دست بهار می ریزد؟

چو تاک سر زده، هرجا که حرف می گذردسرشکم از مژه بی اختیار می ریزد

لبی که تنگ شکر شد دهان ساغر ازوبه چشم من نمک انتظار می ریزد

مرا به زخم زبان خصم می دهد تهدیدبه چاک پیرهن شعله خار می ریزد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صفیر خامه صائب بلند چون گرددز آبگینه دلها غبار می ریزد

Tər axar, ol gözəlin gül yanağından tökülər,Sanki hər damla bir ulduzdu, al-əlvan tökülər.

Məlhəm olmazsa əgər gül dodağın qəlbimizə,Bir xəzan yarpağıtək ömrümüz asan tökülər.

Canda can qoymaz, inan, söhbəti naəhlilərin,Gülə dəyməz tikana diqqət elə, qan tökülər.

Mövü kəssən, tökülər göz yaşı, mən də eləyəm,Yardan açsan söz əgər, göz yaşım əlan tökülər.

Mənə nə etsə, edər dil yarası, bəllidi bu,Yaxamı aç, sinəmin yarası ordan tökülər.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Könlünün aynası, Saib, silinər tozdan, bil,Nə zaman ki, qələmindən təzə dastan tökülər.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq