خوش آن گروه که مست بیان یکدیگرندز جوش فکر می ارغوان یکدگرند

نمی زنند به سنگ شکست گوهر همپی رواج متاع دکان یکدیگرند

حباب وار ندارند چشم بر کوثرز شعر های تر آب روان یکدیگرند

زنند بر سر هم گل ز مصرع رنگینز فکر تازه گل بوستان یکدیگرند

سخن تراش چو گردند تیغ الماسندزند چو طبع به کندی فسان یکدیگرند

ز خوان رزق به یک رنگ چشم دوخته اندچو داغ لاله به خون میهمان یکدیگرند

چه احتیاج به گلزار غنچه خسبان راکه از گشاد جبین گلستان یکدیگرند

یکی است گرمی گفتار ما و پروانهکه از بلندی طبع آسمان یکدیگرند

یکی است گرمی گفتار ما وپروانهچو شمع سوخته جانان زبان یکدیگرند

در آمدم چو به مجلس سپند جای نمودستاره سوختگان قدردان یکدیگرند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بغیر صائب و معصوم نکته سنج وکلیمدگر که ز اهل سخن مهربان یکدیگرند

Xoş o insanlara ki, bərkdə yandı bir-birinə,İlk sözü, son sözü hər yerdə "can"dı bir-birinə.

Daşa vurmur birisi başqasının gövhərini,Düşünüb fikrini, qiymət qoyandı bir-birinə.

Məclisə gəlsə biri, hörmət ilə yer verilər,Çünki məclisdə hamı qədrdandı bir-birinə.

Tutar öz şeirlərin hər biri gül dəstəsitək,Onların fikri təzə ərməğandı bir-birinə.

Bir hübabdır hərəsi, kövsəri almaz nəzərə,Çünki tufanda olar bərk dayandı bir-birinə.

Bu cahan rənglərinin bircəsində gözləri var,Lalənin qəlb dağıdır, bu əyandı bir-birinə.

Ehtiyac yoxdu, hərə gül yığa öz xonçasına,Fikri gül, özlərisə gül yığandı bir-birinə

Fələyə əymədilər başlarını bir dəfə də,Çün rəvan təbilə onlar həyandı bir-birinə,

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bu yazıq Saib ilə bir də Kəlimdən özgə,O qələm əhli tamam mehribandı bir-birinə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar