Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویشچون فلک در بیقراری دیده ام آرام خویش
Qəzəl 4920می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویشمی کنم تا هست ممکن حفظ آب روی خویش
Qəzəl 4921از غبار خط رخ آن ماه می بالد به خویشآنچنان کز گرد لشکر شاه می بالد به خویش
Qəzəl 4941که حد دارد تواند شد طرف با حسن بیباکش ؟که با آن سرکشی چون سایه باشد سرو در خاکش
Qəzəl 4948خوشا قزوین و باغ شاه و گلگشت خیابانشکه از آیینه پیشانی صبح است میدانش
Qəzəl 4952رگ ابری است آن لبهای نوخط، بوسه بارانشکه عمر جاودان بخشد به عاشق مد احسانش
Qəzəl 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش
Qəzəl 4985لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش
Qəzəl 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش
Qəzəl 4995خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویشنشود هیچ کریمی خجل ازسایل خویش!
Qəzəl 5015چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانشکه گرد سرمه نریزد ز طرف دامانش
Qəzəl 5016که راست تاب شکرخندههای پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش
Qəzəl 5042ای دل ازان جهان خبری می گرفته باشزآرامگاه جان خبری می گرفته باش
Qəzəl 5120در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع
Qəzəl 5129مابه خون جگریم از می گلگون قانعبا خماریم ز لعل لب میگون قانع
Qəzəl 5132ز روشنی جگر داغدار دارد شمعز راستی مژه اشکبار دارد شمع
Qəzəl 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع
Qəzəl 5145به که نطق خویش از اهل زمان دارم دریغنغمه داودی از آهن دلان دارم دریغ
Qəzəl 5147می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوارآن که می دارد عنان اختیار از من دریغ
Qəzəl 5156نیست غمگین گوهرم ازتنگی جا در صدفمی کند ازآبداری سیر دریا در صدف
Qəzəl 5167معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف
Qəzəl 5175تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشقداغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق
Qəzəl 5185جان آرمیده میشود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق
Qəzəl 5186جان تازه می شود ز نسیم بهار عشقاز یک سرست جوش گل وخار خار عشق
Qəzəl 5201زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد ز خاکهمچو گل با جبهه پرخنده می خیزد ز خاک
Qəzəl 5213جمعی که پیش خلق گذارند به خاکپیش از اجل روند ز خست فرو به خاک
Qəzəl 5215از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟
Qəzəl 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک
Qəzəl 5225می شود دایره خلق ز بیماری تنگزین سبب چشم تو پیوسته بود بر سر جنگ
Qəzəl 5281از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته امپیش سیلاب حوادث سد آهن بسته ام