می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویش
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویشمی کنم تا هست ممکن حفظ آب روی خویش
بار منت برنمی تابد تن آزادگانبید مجنون را لباسی نیست غیر از موی خویش
روزی بی رنج گردد تخم رنج بی شماروقت آن کس خوش که باشد رزقش از بازوی خویش
چون مگس ناخوانده هر کس برسرخوانی رودای بسا سیلی به دست خود زند بر روی خویش
هرکه راچون تیغ باشد آب باریکی به جویمی کند چون موج از دریا تهی پهلوی خویش
شکوه خونین تراوش می کند بی اختیارنیست ممکن در گره چون نافه بستن بوی خویش
می تواند چهره مقصود رابی پرده دیدهرکه رو آورد در آیینه زانوی خویش
هرکه چین تنگ خلقی از جبین بیرون نکردمتصل در زیر شمشیرست از ابروی خویش
نامه اش چون نامه صبح است در محشر سفیدهر که از اشک ندامت دادشست و شوی خویش
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می کشم هر لحظه صائب آه افسوسی زدلیک نفس فارغ نمی گردم ز رفت و روی خویش
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4920
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Çıxdı yay, oldu payız, qış yetişər ləşkərilən,Çırpısız kimsə durub mən kimi əşk-i tərilən.
Nə DediSeyyid həvadarım qəm xiridarımƏrzi-canana dedin nə dedi
Bundan sənə nəAləmi palçıqdan yaradıb, yapdm,Yapıb da neylərsən, bundan sənə nə?
Ey aləm, Şəki, arif, QırağEy aləm, Şəki, arif, QırağTəmam əhli-ərş sakin Bozdağ