Qəzəl 3559

تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3567

شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3571

مکن از بخت شکایت که وبالش می‌بودپای طاووس اگر چون پر و بالش می‌بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3574

می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3575

یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که از خاطر ساحل برود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3577

دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3582

از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3606

عشق را پرده ناموس نگهبان نشودبادبان پرده مستوری طوفان نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3630

گر خس و خار ز گرداب برون می آیدخواجه از عالم اسباب برون می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3635

آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3644

نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3648

در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3652

پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3655

غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3669

به درد و داغ دل بیقرار می چسبدشرر به سوخته بی اختیار می چسبد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3698

ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟گل از ترانه بلبل شکفته می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3704

نمرده، عمر کسی جاودان نمی‌گرددخراب تا نشود این دکان نمی‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3710

ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3714

نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3717

نشاط عالم فانی ملال می‌آردچو لاله دل سیهی رنگ آل می‌آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3723

کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3724

اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3734

دل رمیده ما شکوه از وطن داردعقیق ما دل پرخونی از یمن دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3737

همین نه فاخته در سر هوای او داردبه هر که بنگری این طوق در گلو دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3748

چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟که باده آتش از اشک کباب می دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3760

تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3765

ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟که روزگار تو در خواب ناز می‌گذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3767

همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کردکه ذره ذره خاک مرا سویدا کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3787

به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3798

ملال در دل آزاده جا نمی گیردزمین ساده ما نقش پا نمی گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq