Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود
Qəzəl 3567شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود
Qəzəl 3571مکن از بخت شکایت که وبالش میبودپای طاووس اگر چون پر و بالش میبود
Qəzəl 3574می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود
Qəzəl 3575یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که از خاطر ساحل برود
Qəzəl 3577دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود
Qəzəl 3582از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود
Qəzəl 3606عشق را پرده ناموس نگهبان نشودبادبان پرده مستوری طوفان نشود
Qəzəl 3630گر خس و خار ز گرداب برون می آیدخواجه از عالم اسباب برون می آید
Qəzəl 3635آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید
Qəzəl 3644نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید
Qəzəl 3648در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید
Qəzəl 3652پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید
Qəzəl 3655غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟
Qəzəl 3669به درد و داغ دل بیقرار می چسبدشرر به سوخته بی اختیار می چسبد
Qəzəl 3698ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟گل از ترانه بلبل شکفته می گردد
Qəzəl 3704نمرده، عمر کسی جاودان نمیگرددخراب تا نشود این دکان نمیگردد
Qəzəl 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد
Qəzəl 3714نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد
Qəzəl 3717نشاط عالم فانی ملال میآردچو لاله دل سیهی رنگ آل میآرد
Qəzəl 3723کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟
Qəzəl 3724اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟
Qəzəl 3734دل رمیده ما شکوه از وطن داردعقیق ما دل پرخونی از یمن دارد
Qəzəl 3737همین نه فاخته در سر هوای او داردبه هر که بنگری این طوق در گلو دارد
Qəzəl 3748چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟که باده آتش از اشک کباب می دارد
Qəzəl 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد
Qəzəl 3765ترا چه غم که شب ما دراز میگذرد؟که روزگار تو در خواب ناز میگذرد
Qəzəl 3767همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کردکه ذره ذره خاک مرا سویدا کرد
Qəzəl 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد
Qəzəl 3798ملال در دل آزاده جا نمی گیردزمین ساده ما نقش پا نمی گیرد