Qəzəl 4499

دامن دشت عدم گیاه نداردوای بر آن کس که زاد راه ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4555

زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگارکزکجی بیش است عیب راستی در تیرمار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4666

ناله‌ای از ته دل کرد سپند آخر کارسوخت خود را و برون خوست ز بند آخر کار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4725

از سعی، کار عشق شود خام بیشترپیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4744

هرچند جهانسوز بود جلوه دلداراین شعله دو بالاشود از جامه گلنار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4777

دل مکدر ز غم یار نگردد هرگزاز پری شیشه گرانبار نگردد هرگز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4810

باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیازاز دامن است شعله جواله بی نیاز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4858

از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4884

چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4888

عقل اگر از سرپرد زاغ جگر خواری مباشمغز اگر بیجا شود آشفته دستاری مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5111

در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5210

کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5227

پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده استمی کند جلوه موج می احمررگ سنگ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5333

شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستماخگر دل زنده ام محتاج دامان نیستم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5355

شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتماز سبک مغزی گرانسنگ است خواب غفلتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5396

مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنمنیش بیداری به چشم خواب غفلت می زنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5550

نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارمندارم هیچ اگر در کف خط آزادیی دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5595

نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویمسفیدی می کند راه فنا از هر سر مویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5855

از آه دام موج به دریا فکنده ایماز اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5863

در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6060

با توانایی به اهل فقر استغنا مزنعاجزان را دستگیری کن، به دولت پا مزن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6066

روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6226

سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کندل خود را مصفا از شراب لایزالی کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6366

امروز رخ نشسته به خون جگر سخناز صلب خامه آمده با چشم تر سخن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6444

روز چگونه شب شود، زلف گشا که همچنینصبح سفید چون شود، خنده نما که همچنین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6696

سرفرازی را نباشد جنگ با افتادگیدولت خورشید را دارد بپا افتادگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6819

در سر مرده دلان شور ندیده است کسینفس گرم ز کافور ندیده است کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6868

ازان همیشه بود تازه روی درویشیکه متصل به محیط است جوی درویشی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6969

تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1798

بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq