Məhəmmədhüseyn Şəhriyar · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
امشب از دولت می دفع ملالی کردیماین هم از عمر شبی بود که حالی کردیم
Qəzəl 96تا کی در انتظار گذاری به زاریامباز آی بعد از این همه چشمانتظاریام
Qəzəl 97ای شاخ گل که در پی گلچین دوانیاماین نیست مزد رنج من و باغبانیام
Qəzəl 100هر سحر یاد کز آن زلف و بناگوش کنیمروز خود با شب غم دست در آغوش کنیم
Qəzəl 105خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتنگر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن
Qəzəl 109ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن
Qəzəl 114این همه جلوه و در پرده نهانی گل منوین همه پرده و از جلوه عیانی گل من
Qəzəl 115باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمیکشد نرگس و نارنج سری باز به من
Qəzəl 122ای ماه شب دریا ای چشمه زیبایییک چشمه و صد دریا فری و فریبایی
Qəzəl 125شکفتهام به تماشای چشم شهلاییکه جز به چشم دلش نشکفد تماشایی
Qəzəl 126بزن که سوز دل من به ساز میگوییز ساز دل چه شنیدی که باز میگویی
Qəzəl 128هردم چو توپ میزندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای
Qəzəl 131چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی؟چه شد که شیوهٔ بیگانگی رها کردی؟
Qəzəl 132نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی
Qəzəl 133ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی
Qəzəl 134باز امشب ای ستاره تابان نیامدیباز ای سپیده شب هجران نیامدی
Qəzəl 135آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری
Qəzəl 142اگر بلاکش بیداد را به داد رسیخدا کند که به سر منزل مراد رسی
Qəzəl 143در دیاری که در او نیست کسی یار کسیکاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی
Qəzəl 144رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی
Qəzəl 155چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی
Qəzəl 158ماها تو سفر کردی و شب ماند و سیاهینه مرغ شب از ناله من خفت و نه ماهی
Qəzəl 159سپاه صبح زد از ماه خیمه تا ماهیستاره کوکبه آفتاب خرگاهی
Qəzəl 162پیرم و گاهی دلم یاد جوانی میکندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی میکند
Qəzəl 11طبعم از لعل تو آموخت درافشانیهاای رخت چشمه خورشید درخشانیها
Qəzəl 12زین همرهان همراز من تنها تویی تنها بیاباشد که در کام صدف گوهر شوی یکتا بیا
Qəzəl 18تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر استطالع مگو که چشمهٔ خورشید خاور است
Qəzəl 20ایرجا سر بِدَرآور که امیر آمده استچه امیری که به عشق تو اسیر آمده است
Qəzəl 21از کوری چشم فلک امشب قمر اینجاستآری قمر امشب به خدا تا سحر اینجاست
Qəzəl 24منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است