Qəzəl 81

بگشا نقاب رخ که ز ره بر در آیمتبربند عقد در که کنون در بر آیمت

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 97

عشق تو به گرد هر که برگردداز زلف تو بی‌قرارتر گردد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 129

ازین ده‌رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کسوزین بی‌نورتر کاری نپندارم که دارد کس

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 130

می وقت صبوح راوقی بایدوان می به خمار عاشقی باید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 184

با درد تو کس منت مرهم نپذیردبا وصل تو کس ملکت عالم نپذیرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 236

این خود چه صورت است که من پای‌بست اویموین خود چه آفت است که من زیر دست اویم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 259

یارب از عشق چه سرمستم و بی‌خویشتنمدست گیریدم تا دست به زلفش نزنم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 275

سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 329

یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینیدلت بگرفت در خانه برون آ تا جهان بینی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 340

تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 350

کاشکی جز تو کسی داشتمییا به تو دسترسی داشتمی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 356

دل نداند تو را چنان که توئیجان نگنجد در آن میان که توئی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 375

با هیچ دوست دست به پیمان نمی‌دهیکار شکستگان را سامان نمی‌دهی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 377

خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 379

از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزیعیسی نه‌ای و روزی صد رنگ برآمیزی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 381

عتاب رنگ به من نامه‌ای فرستادیمرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 63

دل‌های ما قرارگه درد کرده‌انددار القرار بر دل ما سرد کرده‌اند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 69

دشت موقف را لباس از جوهر جان دیده‌اندکوه رحمت را اساس از گوهر کان دیده‌اند

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 190

در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته

Xaqani Şirvani4 dəq
Rübai 16

طوطی‌دم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 29

کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 52

ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 108

در مسلخ عشق جز نکو را نکشندلاغر صفتان زشت خو را نکشند

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 209

احکام شریعت است چون شارع عامبیرون مرو از راه شریعت یک گام

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 215

ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیمجز خار نخائیم و بجز گز نگزیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 282

ای راحت سینه، سینه رنجور از تووی قبلهٔ دیده، دیده مهجور از تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 306

Zülfün düşən kimi gözəl simayə,Saldı camalına ötəri sayə.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 29

دوست دشمن گشت و دشمن دوست شد خاقانیاآن زمان کاقبال بی‌ادبار بینی بر درت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 60

به ماه چارده می‌ماند آن بتکه اکنون چارده سالش رسیده است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 67

وبالت نه از سر نهفتن درستکه از گوهر راز سفتن درست

Xaqani Şirvani1 dəq