Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بگشا نقاب رخ که ز ره بر در آیمتبربند عقد در که کنون در بر آیمت
Qəzəl 97عشق تو به گرد هر که برگردداز زلف تو بیقرارتر گردد
Qəzəl 129ازین دهرنگتر یاری نپندارم که دارد کسوزین بینورتر کاری نپندارم که دارد کس
Qəzəl 130می وقت صبوح راوقی بایدوان می به خمار عاشقی باید
Qəzəl 184با درد تو کس منت مرهم نپذیردبا وصل تو کس ملکت عالم نپذیرد
Qəzəl 236این خود چه صورت است که من پایبست اویموین خود چه آفت است که من زیر دست اویم
Qəzəl 259یارب از عشق چه سرمستم و بیخویشتنمدست گیریدم تا دست به زلفش نزنم
Qəzəl 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Qəzəl 329یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینیدلت بگرفت در خانه برون آ تا جهان بینی
Qəzəl 340تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی
Qəzəl 350کاشکی جز تو کسی داشتمییا به تو دسترسی داشتمی
Qəzəl 356دل نداند تو را چنان که توئیجان نگنجد در آن میان که توئی
Qəzəl 375با هیچ دوست دست به پیمان نمیدهیکار شکستگان را سامان نمیدهی
Qəzəl 377خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری
Qəzəl 379از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزیعیسی نهای و روزی صد رنگ برآمیزی
Qəzəl 381عتاب رنگ به من نامهای فرستادیمرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی
Qəsidə 63دلهای ما قرارگه درد کردهانددار القرار بر دل ما سرد کردهاند
Qəsidə 69دشت موقف را لباس از جوهر جان دیدهاندکوه رحمت را اساس از گوهر کان دیدهاند
Qəsidə 190در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته
Rübai 16طوطیدم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب
Rübai 29کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت
Rübai 52ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست
Rübai 108در مسلخ عشق جز نکو را نکشندلاغر صفتان زشت خو را نکشند
Rübai 209احکام شریعت است چون شارع عامبیرون مرو از راه شریعت یک گام
Rübai 215ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیمجز خار نخائیم و بجز گز نگزیم
Rübai 282ای راحت سینه، سینه رنجور از تووی قبلهٔ دیده، دیده مهجور از تو
Rübai 306Zülfün düşən kimi gözəl simayə,Saldı camalına ötəri sayə.
Qitə 29دوست دشمن گشت و دشمن دوست شد خاقانیاآن زمان کاقبال بیادبار بینی بر درت
Qitə 60به ماه چارده میماند آن بتکه اکنون چارده سالش رسیده است
Qitə 67وبالت نه از سر نهفتن درستکه از گوهر راز سفتن درست