Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Rübab inlədi, sordum: nədir bu ahü fəğan?Sənin də bağrına hicran qəmi salıb dövran?
Qəsidə 8Tərsaların xətti kimi tərsinə işlər fələk,Boynuma bir zəncir salıb, saxlar məni rahib tək.
Qəsidə 109Gəldi xəzan mövsümü, köçdü bu yerdən bahar,Meynə küləkdən əcəb ağladı hey zar-zar.
Qəsidə 150Mən canu-dildən istərəm qaçmaq vəfanın qoynuna,Fani dəyirmandır cahan, bağlanmayır canım ona!
Qitə 50Sənə fitva vermərəm, hiyləyə əl atasan,Xalqlar üçun ölümdür hiylə bəlası, inan!
Qəsidə 155Könül asudəlikçin zamin oldu,Köçüb, üzlət evində sakin oldu.
Qəsidə 158Könül, vəhşət min zəhmətə saldı məni, ah, ələman!Bu vəhşilər səhrasından qaç, uzaqlaş dayanmadan!
Tərcibənd 4آن نه روی است آنکه آشوب جهان است آنچنانو آن نه زلف است آنکه دست آویز جان است آنچنان
Qəsidə 24Ahımla cigər yandı, kəsilmiş nəfəsim də,Yox dərdimi şərh etməyə bir həmnəfəsim də.
Qəsidə 221Gecə gizlincə şəkkər səpməyə başlar gözüm qandan,Dizimlə alnımı cütləşməyə məcbur edər dövran.
Tərkibbənd 9(tərkibbəhd)Baş yola çıxmalıyıq, çarəsiz olsaq da əgər,
Qəsidə 6ای پنج نوبه کوفته در دار ملک لالا در چهار بالش وحدت کشد تو را
Qəsidə 10Qalmadımı bir əsər bu dünyada vəfadan?Niyə yoxdur mənimlə üns tutan bir insan?
Qəsidə 18Yığıb qızıl oxları kəhərinin tərkinə,Günəş səhər üfüqdən vüqarla qalxdı yenə.
Qəsidə 27Ah, bəxtimin qələmi qırılıbdır ucundan,Taleyim bir tük kimi asılı qalmış ondan.
Qəsidə 33Könül əgər görməmiş diləyinin üzünü,Könül duyan insanın tapmamışdır izini.
Qəsidə 55Nə səbəb var ki, Xorasanə məni qoymurlar?Bülbüləm, baği-gülüstanə məni qoymurlar.
Qəsidə 112Tez şərab ver ki, saqi, başladı kar,Tez şabaş ver ki, gəldi nazlı nigar.
Qəsidə 167Mənim Yəqubsifət könlüm qəm munisi olalı,Yusif kimi yerim olub tənha, qaranlıq zindan.
Qəsidə 202Altun sədəfdir, ya Günəş, xərçəngə böylə yar olub,Xərçəng isə pərvanətək qorxmaz, od ilə oynayar..
Tərkibbənd 1(tərkibbənd)Könül, "can, can" dedin, bəsdir, daha müştaqi-canan ol!
Qəsidə 79گردون نقاب صبح به عمدا برافکندراز دل زمانه به صحرا برافکند
Qəsidə 149Qucaqlayıb dizimi səbrlə səhərlərdə,Könüllə cismimi acizliyim salar dərdə.
Qəsidə 161Yaydı bahar yelləri sur səsini hər yana,Xoş nəfəsindən onun gəldi təbiət cana.
Qəsidə 176Hər səhər qalxar göyə ah ilə əfqanım mənim,Qərq olar qanda şəfəqtək çeşmi-giryanım mənim.
Qəsidə 184Dəhr qara süfrədir, el hamı mehmanıdır.Süfrəsinin yox duzu, bu, onun ünvanıdır.
Tərkibbənd 3الطرب ای خاصگان خاصه به هنگام صبحکاینک بوی بهشت میدمد از کام صبح
Qəsidə 9از سر زلف تو بوئی سر به مهر آمد به ماجان به استقبال شد کای مهد جانها تا کجا
Qəsidə 111دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهارمشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار
Qəsidə 114Bəh-bəh, ey bəxt, mehriban canan,Ey cəfalar çəkən, vəfalı olan.