Qitə 60

به ماه چارده می‌ماند آن بتکه اکنون چارده سالش رسیده است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 67

وبالت نه از سر نهفتن درستکه از گوهر راز سفتن درست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 68

صاحبا نو به نو تحیت منپیش قابوس سرفراز فرست

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 71

حبذا قصر شمسهٔ ملکاتکآسمان ظل آسمانهٔ اوست

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 157

Hər gecə göylərin yüksək qatına,Xaqaninin ahı qalxıb, ucalar.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 158

تا به ارمن رسیده‌ام بر مناهل ارمن روان می‌افشانند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 165

تارمویم به من نمود سپیدز آن نمودن غمان من بفزود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 166

رشتهٔ کژ داشتی در سر مگر خاقانیاگر زمانه پای بندت ساخت ویحک داد بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 208

ریت حق ببر معتزلیدیدنی نیست، ببین انکارش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 228

چو آسمان ورق عهد مقتفی بنوشتبرآمد آیت مستنجد از صحیفهٔ حال

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 240

به مجلس کو نزیل جود خویش استکجا یارم که نزل دون فرستم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 275

تا حضرت عشق را ندیمیمدر کوی قلندران مقیمیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 277

بر اصفهان گذشتن من بود یک زماندر وی شدن همان و برون آمدن همان

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 288

کمین گشادن دهر و کمان کشیدن چرخبرای چیست ندانی، برای کینهٔ من

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 304

دیده از کار جهان دربسته بهراه همت زین و آن دربسته به

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 316

سر انگشت می‌رزد بی‌بیبر من انگشت می‌گزد بی‌بی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 322

اَبَر دستا ز بحر جود مراعنبر دُر ثمن فرستادی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 343

گر از غم خلاصی طلب کردمیهم از نای نوشی سبب کردمی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 356

می تا خط جام آر به رنگ لب دل‌جویکز سبزه خط سبزه برآورد لب جوی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 11

جام می تا خط بغداد ده ای یار مراباز هم در خط بغداد فکن بار مرا

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəzəl 41

ای قوی دل به رفیع‌الدرجاتوز برائت به جهان داده برات

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 45

لعل او بازار جان خواهد شکستخندهٔ او مُهر کان خواهد شکست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 48

از حال خود شکسته دلان را خبر فرستتسکین جان سوختگان یک نظر فرست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 58

شوری ز دو عشق در سر ماستمیدان دل، از دو لشکر آراست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 125

اول از خود بری توانم شدپس تو را مشتری توانم شد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 138

دل بستهٔ زلف تو شد از من چه نویسدجان ساکن فردوس شد از من چه نویسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 142

سخن با او به مویی درنگیردوفا از هیچ رویی درنگیرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 200

ای دل آن زُنّار نگسستی هنوزرشتهٔ پندار نگسستی هنوز

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 207

عقل ما سلطان جان می‌خواندشمجلس‌افروز جهان می‌خواندش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 212

کو صبح که بار شب کشیدمدر راه بلا تعب کشیدم

Xaqani Şirvani1 dəq