Rübai 227

مهر تو برون آستان اندازمخاک از ستمت بر آسمان اندازم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 230

من دست به شاخ مه مثالی زده‌امدل دادم و بس صلای مالی زده‌ام

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 262

در کوی تو خاطری ندیدم محزونزاهد از عقل شاد و عاشق ز جنون

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 284

کردم به قمار دل دو عالم به گروتن نیز به دستخون سپردم به گرو

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 286

دل هرچه کند عشق فزون آید از اوشد سوخته بوی صبر چون آید از او

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 304

دی صبح دمان چو رفت سیاره به راهسیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 310

خاقانی اگر به آرزو داری راینه دین به نوا داری و نه عقل به جای

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 2

نظام دولت بهرامیان رشید الدینفلک توئی و زمین ما و ذره نامهٔ ما

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 11

خاقانی ار به باره کشد دست بدتر استاز ابرهه که پیل کشد جنگ کعبه را

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 16

ما غم کس نخورده‌ایم مگرکه دگر کس نمی‌خورد غم ما

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 28

دوش آن زمان که چشمهٔ زراب آسمانسیماب‌وار زین سوی چاه زمین گریخت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 82

ای همه نیست‌ها به صنع تو هستهست‌ها با کمال ذات تو نیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 83

مهتر قالیان و نور مرندمیلشان جز به سربلندی نیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 87

Təəssüflər, oğlum Rəşid, ömrümün tək meyvəsi,İyirmiyə çatan kimi bir nəfəsdə, aman, getdi.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 92

سرفکنده شدم چو دختر زادبر فلک سر فراختم چو برفت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 101

اقضی‌القضاة عمر عبد العزیز راستجاهی کز آن ملائکه حرز حریز کرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 138

جهان را آه آه از دل برآمدچو عزالدین بوعمران فروشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 153

همه عیب‌اند زنان و آن همه رانیک مردان به هنر برگیرند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 181

شنوده‌ای دم خاقانی از مدیح کسانکنون هجای خسان می‌شنو که هم شاید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 204

منه غرامت خاقانیا نهاد فلک راببین فلک به چه ماند در آن نهاد که هستش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 206

هر کجا از خجندیان صدری استز آتش فکرت آب می‌چکدش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 213

گنج فضائل افضل ساوی شناس و بسکز علم مطلق آیت دوران شناسمش

Xaqani Şirvani3 dəq
Qitə 216

من که خاقانیم نموداریمختصر دیده‌ام ز طالع خویش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 225

خسروا خاقانی عذرا سخن هندوی توستهندوئی را ترک عذرا دادی احسنت ای ملک

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 231

دو گهر دان پیمبری و کرمزاده از کان کاینات به هم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 236

من که خاقانیم جفای وطنبُرده‌ام وز جفا گریخته‌ام

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 268

این غَر غَرچه جغد دمن استنیست او را چو همای اصل کریم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 269

چشم خونین همه شب قامت شب پیمایمتا ز خونین جگرش لعل قبا آرایم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 326

اگر معزی و جاحظ به روزگار منندیبه نظم و نثر همانا که پیشکار منندی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 339

ای بزم تو فروخته رایات خرمیدر شان عهدت آمده آیات محکمی

Xaqani Şirvani1 dəq