Qitə 358

خاقانی است بلبل عنقا سخن ولیعنقاست کبک هم صفت اوش چون نهی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 360

اِی ظُلْمِ تو، مُخَرِّبِ مُلْکِ یَزیدیانلاف اَز عَلْی مَزَن که یَزیدِ دوم تویی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 9

ای پار دوست بوده و امسال آشناوی از سزا بریده و بگزیده ناسزا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 17

ترک خواهش کن و با راحت و آرام بخسبخاطر آسوده ازین گردش ایام بخسب

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 23

دل پیشکش تو جان نهاده استعشقت به دل جهان نهاده است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 51

به باغ وصل تو خاری رقیبِ صد ورد استبه یاد روی تو دردی طبیبِ صد درد است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 57

بس لابه که بنمودم و دل‌دار نپذرفتصد بار فغان کردم و یک بار نپذرفت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 60

آن نازنین که عیسی دل‌ها زبان اوستعودالصلب من خط زُنارسان اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 64

کیست که در کوی تو فتنهٔ روی تو نیستوز پی دیدار تو بر سر کوی تو نیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 67

دل را ز دم تو وامْ روزی استوز صاف تو دُردِ خام روزی است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 74

سر و زر کو که منت یارم جستفرصت آمدنت یارم جست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 75

یارب آن خال بر آن لب چه خوش استبر هلالش نُقَط از شب چه خوش است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 86

با او دلم به مهر و محبت نشانه بودسیمرغ وصل را دل و جان آشیانه بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 87

طریق عشق رهبر برنتابدجفای دوست داور برنتابد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 96

عشق تو چون درآید شور از جهان برآیددل‌ها در آتش افتد دود از میان برآید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 103

عشق تو به هر دلی فرو نایدو اندوه تو هر تنی نفرساید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 111

پردهٔ نو ساخت عشق، زخمهٔ نو درفزودکرد به من آنچه خواست، برد ز من آنچه بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 113

دل که در دام تو افتاد غمِ جان نَبَرَدجان که در زلف تو شد راه به ایمان نبرد

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 127

دل از آن دلستان به کس نرسدبر از آن بوستان به کس نرسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 134

باغ جان را صبوحی آب دهیدو آن شفق رنگ صبح تاب دهید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 146

مرا غم تو به خَمّارخانه باز آوردز راه کعبه به کوی مغانه باز آورد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 150

عقل ز دست غمت دست به سر می‌رودبر سر کوی تو باد هم به خطر می‌رود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 161

خار غم تو گل طرب دارددل در پی تو سر طلب دارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 162

زهر با یاد تو شکر گرددشام با روی تو سحر گردد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 164

آن را که غم‌گسار تو باشی چه غم خوردو آن را که جان توئی چه دریغ عدم خورد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 165

آنچه تو کردی بتا نه شرط وفا بودغایت بیداد بود و عین جفا بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 166

رخ به زلف سیاه می‌پوشدطره زیر کلاه می‌پوشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 169

مرد که با عشق دست در کمر آیدگر همه رستم بود ز پای درآید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 170

عشق تو اندر دلم شاخ کنون می‌زندوز دل من صبر را بیخ کنون می‌کند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 181

آمد نفس صبح و سلامت نرسانیدبوی تو بیاورد و پیامت نرسانید

Xaqani Şirvani1 dəq