Rübai 136

معشوقه ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 146

غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزدجان خواهد شحنگی و رنگ آمیزد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 160

خاقانی هر شبت شبستان نرسدتو مفلسی این نعمتت آسان نرسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 164

چرخ استر توسن جل سبز اندر برخاقانی ازین توسن بد دست حذر

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 178

ای چشم تو فتنهٔ فلک را قلوزهجران تو شیر شرزه را گیرد بز

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 185

در طبعِ بَهیمه‌سار، مردم‌خو باشبا عادت دیوسان، مَلَک نیرو باش

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 197

خاقانی را دلی است چون پیکرِ تیغرخ چون حلی و سرشک چون گوهرِ تیغ

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 199

در عشق تو شد موی زبانم به گزافکان موی میان ز غم دلم کرد معاف

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 200

نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشقنه مرغ توام به دانه پروردهٔ عشق

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 201

ای درد چو بی‌درد ز حالم غافلبر گردن او بستهٔ مهری از دل

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 210

از کوی تو ای نگار زاری بردیمآشفته دلی و بیقراری بردیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 219

اکنون که شب آمد برود جانانمگر خورشید است عادتش می‌دانم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 221

خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خمدل عود بر آتش است و اشک آب بقم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 235

دل دل طلبید از پی ره دلجویمبدرود کنان کرد گذر در کویم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 257

ای دوست به ماتم چه نشینی چندینکز ماتم تو شدیم با مرگ قرین

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 267

ای روی تو محراب دل غمناکانوی دست تو سرمایهٔ بر سر خاکان

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 280

کو آن می دیرسال زودافکن تومحراب دل من ز حیات تن تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 289

صد ساله ره است از طلب من تا تودر بادیهٔ طلب من آیم یا تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 291

چشمم به گل است و مرغ دستان زن تومیلم به می است و رطل مرد افکن تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 295

خاقانی را خون دل رز دَردِهدل سوخته را خام روان پز درده

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 305

گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواهشب‌های فراقت چه دراز آمد آه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 308

ای با تو مرا دوستی سی روزهاز خدمت تو وصل کنم دریوزه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 319

خاقانی اگر پند حکیمان خواندیپس نام زنان را به زبان چون راندی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 327

خاقانی را طعنه زنی هر گاهیکو ... طلبد به ... نجوید راهی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 331

از گردون برنتابم این بی‌آبیخون شد دل و اشک آتشی سیمابی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 333

خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازییارانت خسند با خسان چون سازی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 342

از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرایجان را به وداع کوتهی رو بنمای

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 345

ای زلف بتم عقرب مه جولانیجادو صفتی گرچه به ثعبان مانی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 346

راهی که در او خنگ فلک لنگ شدیاز وسعت او دل جهان تنگ شدی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 347

خاقانی اگر سرزدهٔ یار آییدر سرزدگی مگر کُله‌دار آیی

Xaqani Şirvani1 dəq