Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مرا شاه بالایِ خواجه نشانده استاز آن خواجه آزرده برخاست از جا
Qitə 6کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدابشاره داد چو دلالهٔ عروس سبا
Qitə 13شروان به باغ خلد برین ماند از نعیمکز باغ خلد نوبر نعما رسد مرا
Qitə 17نظاره کنان به روی خوبتچون درنگرند از کرانها
Qitə 26کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخشش دانگ بود راست بهر کفهای که سخت
Qitə 38دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و منخوردم آن جام و شکوفه کردم و رفتم ز دست
Qitə 39به خدائی که در ره عدلشبندگان را هزار آفتهاست
Qitə 72خاقانیا قبول و رد از کردگار دانزو ترس و بس که ترس تو پا زهر زهر اوست
Qitə 75نظیر سعد اکبر میرگشتاسبکه جای سعد اصغر زخمهٔ اوست
Qitə 80خاقانی از حدیث زمانه زبان ببستکز هرچه هست به ز زبان کوتهیش نیست
Qitə 86دی جدل با معطلی کردمکه ز توحید هیچ ساز نداشت
Qitə 95شب که مثال مه ذیالحجه دیدصورت طغراش ز مه برکشید
Qitə 98مرد باید که چون هنر ورزدبحر باشد که امتحان ارزد
Qitə 104مادرم کرد وقت نزع، دعاکه تو را بانگ و نام سرمد باد
Qitə 106نیک بد رائی با خلق جهانکه بدی نیک سوی جانت رساد
Qitə 129زخم بر دل رسید خاقانیتا خود آسیب بر خرد چه رسد
Qitə 130تا تو ناز فروتران نکشیمرا تو را لاف برتری نرسد
Qitə 132از مرگ براهیم که علامهٔ دین بوددردا که علامات کرامات نگون شد
Qitə 134وفا جستن از خلق خاقانیا بسکه جستن به اندازهٔ جهد باشد
Qitə 140خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد
Qitə 148های خاقانی تو را جای شکر ریز است و شکرگر دهانت را به آب زهرناک آکندهاند
Qitə 155میسزد قبلهٔ خاقانی از آنکه صفات می پیوست کند
Qitə 176ای امیر امرای سخن و شاه سخابه سخن مثل عطارد به سخا چون خورشید
Qitə 196گر کهان مه شدند خاقانیتو در ایشان به مهتری منگر
Qitə 205جمال صفاهان نظام دومکه گیتی سیم جعفر انگاشتش
Qitə 215سفرهای و بر او چو سفرهٔ گلاز برون سرخ و از درون زردیش
Qitə 219چشم بر کار دوست دار چنانکه غیوران بر اهل پردهٔ خویش
Qitə 221تا به خط شط ارجیش درنگ است مرابحر ارجیش ز طبعم صدف افزود صدف
Qitə 233امشب من و اوحد و مؤیدهر سه دو حدیث رانده یکدم
Qitə 239هر خشک و تر که داشتم از غم بسوختمهر بال و پر که داشتم از دم بسوختم