Qitə 1

مرا شاه بالایِ خواجه نشانده استاز آن خواجه آزرده برخاست از جا

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 6

کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدابشاره داد چو دلالهٔ عروس سبا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 13

شروان به باغ خلد برین ماند از نعیمکز باغ خلد نوبر نعما رسد مرا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 17

نظاره کنان به روی خوبتچون درنگرند از کران‌ها

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 26

کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخشش دانگ بود راست بهر کفه‌ای که سخت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 38

دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و منخوردم آن جام و شکوفه کردم و رفتم ز دست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 39

به خدائی که در ره عدلشبندگان را هزار آفت‌هاست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 72

خاقانیا قبول و رد از کردگار دانزو ترس و بس که ترس تو پا زهر زهر اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 75

نظیر سعد اکبر میرگشتاسبکه جای سعد اصغر زخمهٔ اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 80

خاقانی از حدیث زمانه زبان ببستکز هرچه هست به ز زبان کوتهیش نیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 86

دی جدل با معطلی کردمکه ز توحید هیچ ساز نداشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 95

شب که مثال مه ذی‌الحجه دیدصورت طغراش ز مه برکشید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 98

مرد باید که چون هنر ورزدبحر باشد که امتحان ارزد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 104

مادرم کرد وقت نزع، دعاکه تو را بانگ و نام سرمد باد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 106

نیک بد رائی با خلق جهانکه بدی نیک سوی جانت رساد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 129

زخم بر دل رسید خاقانیتا خود آسیب بر خرد چه رسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 130

تا تو ناز فروتران نکشیمرا تو را لاف برتری نرسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 132

از مرگ براهیم که علامهٔ دین بوددردا که علامات کرامات نگون شد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 134

وفا جستن از خلق خاقانیا بسکه جستن به اندازهٔ جهد باشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 140

خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 148

های خاقانی تو را جای شکر ریز است و شکرگر دهانت را به آب زهرناک آکنده‌اند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 155

می‌سزد قبلهٔ خاقانی از آنکه صفات می پیوست کند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 176

ای امیر امرای سخن و شاه سخابه سخن مثل عطارد به سخا چون خورشید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 196

گر کهان مه شدند خاقانیتو در ایشان به مهتری منگر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 205

جمال صفاهان نظام دومکه گیتی سیم جعفر انگاشتش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 215

سفره‌ای و بر او چو سفرهٔ گلاز برون سرخ و از درون زردیش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 219

چشم بر کار دوست دار چنانکه غیوران بر اهل پردهٔ خویش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 221

تا به خط شط ارجیش درنگ است مرابحر ارجیش ز طبعم صدف افزود صدف

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 233

امشب من و اوحد و مؤیدهر سه دو حدیث رانده یک‌دم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 239

هر خشک و تر که داشتم از غم بسوختمهر بال و پر که داشتم از دم بسوختم

Xaqani Şirvani1 dəq