Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آن به من میرسد ز سختی و رنجکه به جان مرگ را خریدارم
Qitə 247در دهر سیه سپیدم افکندبخت سیه سپید کارم
Qitə 252رفیقا شناسی که من ز اهل شرواننه از بیم جان در شما میگریزم
Qitə 260من که خاقانیم به هیچ بدیبد نخواهم که اوست یزدانم
Qitə 263آنچه افتاد چند بار مراپند نگرفتم ای فلان که منم
Qitə 264به خدائی که در خدائی اوهیچگونه ریا نمیبینم
Qitə 265منکوب طبعم آوخ و منکوس طالعمبر عالم سبک سر از آن سر گران بوم
Qitə 267خاقانیا نجات مخواه و شفا مبینکهآرَد شفات علت و زاید نجات، بیم
Qitə 271کو نُزل عاشقان که به منزل رسیدهایمجان نورهان دهیم که نادیده دیدهایم
Qitə 278دبیران را منم استاد و میران را منم قُدوهمرا هم قُدوه هم استاد عزالدین بوعمران
Qitə 280ز آل غانم اگرچه نفعی نیستباری آسودهاند عالمیان
Qitə 281از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهراز نهان آب رخت خواهد به عمدا ریختن
Qitə 284خیره کشا، بد کنشا، ظالما!این همه نیکان مکش و بد مکن
Qitə 291زین کلک من که سحر طرازی است راستیندست زمانه راست طرازی بر آستین
Qitə 292لوریی گفت مرا در عرفاتکه می و بنگ نگیرم پس از این
Qitə 293به نسبت از تو پیمبر بنازد ای سیدکه از بقا نسب ذات توست حاصل ازو
Qitə 299آبم ببرد بخت، بخ ای خفته بخت بخنانم نداد چرخ، زهی سفله چرخ زه
Qitə 303ای بلخیَک سَقَط چه فرستی به شهر ماچندین سُقاطهٔ هوس افزای عقل کاه
Qitə 305زهی عقد فرهنگیان را میانهمیان پیشت اصحاب فرهنگ بسته
Qitə 319یک مشت خاکی ارچه دربند کاخ و کوخیبرگ از خدا طلب کن بگذار شاخ و شوخی
Qitə 321ای جهان داوری که دوران راعهد نامهٔ بقا فرستادی
Qitə 325طبع روشن داشت خاقانی، حوادث تیره کردور نکردی، خاطر او نور پیوند آمدی
Qitə 327گر دیده یک اهل دیده بودیدل مژده پذیر دیده بودی
Qitə 331رو که سوی راستی بسیج نداریمایه به جز طبع پیچ پیچ نداری
Qitə 333صدرا تو را جلالت اسکندر است لیکخضری که آب علم ز بحر یقین خوری
Qitə 334رضیت بما قسم الله لیو فوضت امری الی حالقی
Qitə 336بس کن از سودای خوبان داشتن خاقانیاکز سر سودا خرد را در سر آرد خیرگی
Qitə 340چراغ کیان کشته شد کاش منبه مرگش چراغ سخن کشتمی
Qitə 344عالمی بس دیو رای است ارنه مننام حور مه نقابش کردمی
Qitə 345اهل بایستی که جان افشاندمیدامن از اهل جهان افشاندمی