Qitə 346

چشمهٔ خون ز دلم شیفته‌تر کس را نیخون شو ای چشم که این سوز جگر کس را نی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 349

صانعا شکر تو واجب شمرمکه وجود همه ممکن تو کنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 351

اهل بغداد را زنان بینیطبقات طبق‌زنان بینی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 355

مِرفَق دهم به حضرت صاحب قصیده‌ایخوشتر ز اشک مریمی و باد عیسوی

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 359

بس کن خاقانیا ز مدحت دونانتا ز سگان جان شیر شرزه نجویی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 14

گر مدعی نه‌ای غم جانان به جان طلبجان چون به شهر عشق رسد نورَهان طلب

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 19

کار عشق از وصل و هجران درگذشتدرد ما از دست درمان درگذشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 26

آگه نه‌ای که بر دلم از غم چه درد خاستمحنت دواسبه آمد و از سینه گرد خاست

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 40

فرمان ملک چه ساحری ساختکز سحر بهار آزری ساخت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 50

روی تو دارد ز حسن آنچه پری آن نداشتحسن تو دارد ملک آنکه سلیمان نداشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 91

دل پیش خیال تو صد دیده برافشانددر پای تو هر ساعت جانی دگر افشاند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 101

عشاق بجز یارِ سرانداز نخواهندخوبان بجز از عاشق جان‌باز نخواهند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 104

فروغ جمالت نظر برنتابدصفات خیالت خبر برنتابد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 108

با یاد تو زهر بر شکر خنددبا روی تو شام بر سحر خندد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 109

جانا لب تو پیشکش از ما چه ستانداینک سر و زر نقد دگر تا چه ستاند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 124

لب جانان دوای جان بخشددرد از آن لب ستان که آن بخشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 136

فراقت ز خون‌ریز من درنماندسر کویت از لاف‌زن درنماند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 137

آتش عشق تو دید صبرم و سیماب شدهستی من آب گشت، آب مرا آب شد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 140

خاکی دلم به گرد وصالش کجا رسدسرگشته می‌دود به خیالش کجا رسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 141

اندرآ ای جان که در پای تو جان خواهم فشانددستیاری کن که دستی بر جهان خواهم فشاند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 145

دل دادم و کار برنیامدکام از لب یار برنیامد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 155

حُسنِ تو خیال برنتابدعشق تو زوال برنتابد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 156

روی تو چون نوبهار جلوه‌گری می‌کندزلف تو چون روزگار پرده‌دری می‌کند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 172

این عشق آتشینم دود از جهان برآردوین زلف عنبرینت آتش ز جان برآرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 174

صبح چون جیب آسمان بگشادهاتف صبح‌دم زبان بگشاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 175

آن دم که صبح بینش من بال برگشادآن مرغ صبح‌گاه دلم تیز پر گشاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 176

زان بخششی که بر در عالم شداندُه نصیب گوهر آدم شد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 182

آن کو چو تو دلربای داردبر فرق زمانه پای دارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 189

پیش صبا نثار کنم جان شکوفه‌وارکو عقد عنبرین که شکوفه کند نثار

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 196

آن خال جو سنگش ببین، آن روی گندمگون نگربر خاک راه او مرا جو جو دل پر خون‌نگر

Xaqani Şirvani1 dəq