Qəzəl 364

مرا روزی نپرسی کآخر ای غم‌خوار من چونیدل بیمار تو چون است و تو در تیمار من چونی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 366

گر قصد جان نداری، خونم چرا خوریانصاف ده که کار ز انصاف می‌بری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 367

خطی بر سوسن از عنبر کشیدیسر خورشید در چنبر کشیدی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 369

ناز جنگ‌آمیز جانان برنتابد هر دلیساز وصل و سوز هجران برنتابد هر دلی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 370

دشوار عشق بر دلم آسان نمی‌کنیدرد مرا به بوسی درمان نمی‌کنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 384

تو را افتد که با ما سر برآریکنی افتادگان را خواستاری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 385

در عشق، فتوح چیست، دانی؟از دوست کرشمهٔ نهانی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 390

ای رخ نورپاش تو پیشه گرفته دلبریرونق آفتاب شد زآن رخ همچو مشتری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 395

یارب لیل مظلم قد قلت یارب ارحمحتی تجلی الصبح لی فی‌الساترین المُعْلَم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 397

از روی تو فروزد شمع سرای عیسیوز عارض تو خیزد نور شب تجلی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 1

جوشن صورت برون کن در صف مردان درآدل طلب کز دارِ ملکِ دل توان شد پادشا

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 30

رستم و بهرام را بهم چه مصاف استاین دو خلف را بهم چه خشم و خلاف است

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 43

آن مه نو بین که آفتاب برآوردغنچهٔ گل بین که نوبهار درآورد

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 44

عارضهٔ تازه بین که رخ به من آورددرد کهن بارگیر خویشتن آورد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 49

تشنهٔ دل به آب می‌نرسددیده جز بر سراب می‌نرسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 64

صبح خیزان کاستین بر آسمان افشانده‌اندپای کوبان دست همت بر جهان افشانده‌اند

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 70

صبح خیزان کز دو عالم خلوتی برساختندمجلسی بر یاد عید از خلد خوش تر ساختند

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 78

راز دلم جور روزگار برافکندپردهٔ صبرم فراق یار برافکند

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 83

به جوی سلامت کس آبی نبیندرخ آرزو بی‌نقابی نبیند

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 87

سر چه سنجد که هوش می بشودتن چه ارزد که توش می بشود

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 88

نه دل از سلامت نشان می‌دهدنه عشق از ملامت امان می‌دهد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 89

در کفم نیست آنچه می‌بایددر دلم نیست آنچه می‌شاید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 102

ای کعبهٔ جهان گرد، وی زمزم رسن درزرین رسن نمائی چون زمزم آیی از بر

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 120

من صید آنکه کعبهٔ جان‌هاست منظرشبا من به پای پیل کند جنگ عبهرش

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 123

عیدی است فتنه‌زا ز هلال معنبرشدل کان هلال دید نشیند برابرش

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 124

صبح هزار عید وجود است جوهرشخضر است رایتش، ملک الموت خنجرش

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 134

ای شحنهٔ شش جهات عالمدر چار دری و هفت طارم

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 174

ناگذران دل است نوبت غم داشتنجبهت آمال را داغ عدم داشتن

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 191

ای تیر باران غمت، خون دل ما ریختهنگذاشت طوفان غمت، خون دلی ناریخته

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 194

ماه نو دیدی حمایل ز آسمان انگیختهاختران تعویذ سیمین بی‌کران انگیخته

Xaqani Şirvani3 dəq