Qitə 108

مدار ملک جهان بر مجاهد الدین استکه چرخ بارگه احتشام او زیبد

Xaqani Şirvani4 dəq
Qitə 110

زندگی خفتگی است خاقانیخفته آگه به یک نفس گردد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 121

ای شفیع صد هزار امت چو خاقانی به حشربنده مرتد بود و بر دست تو ایمان تازه کرد

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 123

شکست این دلم نادرست اعتقادیبه سم خار در دیدهٔ آرزو زد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 124

امام ملت چارم که آسمان ششمسعود مشتری او را نثار می‌سازد

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 136

خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 137

پیشوای علما جامهٔ مننز پی بیشی و پیشی پوشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 139

چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شام‌گون آمد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 147

منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 149

خاقانیا عروس صفا را به دست فقرهر هفت کن که هفت تنان در رسیده‌اند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 150

اندرین هفت هشت نه صدیقمصطفی را به خواب دیدستند

Xaqani Şirvani3 dəq
Qitə 151

شهر زوری گدا بود خاصهکش به بغداد پرورش کردند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 160

چون گشایند اهل همت دست خودکهتران را پای‌بست خود کنند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 163

چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان می‌کنند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 170

بر اهل کرم لرز خاقانیاکه بر کیمیا مرد لرزان بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 174

دست بر پای آز نه یک چندتا سری بر تو سر گران نشود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 185

روزی میان بادیه بر لشکر عجمدست عرب چو غمزهٔ ترکان سنان کشید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 186

سلاطین نژادا خلیفه پناهاتوئی مملکت بخش و اسلام پرور

Xaqani Şirvani3 dəq
Qitə 187

یکی دو زایند آبستنان مادر طبعز من بزاد به یکباره صدهزار پسر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 192

علوی دوست باش خاقانیکز عشیرت علی است فاضل‌تر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 197

با در و دشت ساز خاقانیخانه و خوان ناسزا منگر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 200

عیسی دورانم و این کور شد دجال منقدر عیسی کی نهد دجال ناموزون کور

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 202

ای خواجه حساب عمر برگیرزین خط دو رنگ شام و شبگیر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 207

جان عطارد از تپش خاطر وحیدچونان بسوخت کز فلک آبی نماندش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 222

صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِفصُدغُهُ جیمٌ و ذا قَدٍّ اَلِف

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 223

باز به میدان ما فوج بلا بسته صفپای فلک در میان رسم امان بر طرف

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 224

این گربه چشمک این سگک غوری غرکسگسارک مخنثک و زشت کافرک

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 237

خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که منزانگه که کعبه‌وار در این سبز پرده‌ام

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 241

بخ بخ ار فاروق ثانی را کنم مدحت به جانکاجتهاد حیدری رای مُصیبش یافتم

Xaqani Şirvani3 dəq
Qitə 245

جمال شاه سخا بود و بود تاج سرموحید گنج هنر بود و بود عم به سرم

Xaqani Şirvani1 dəq