Qitə 248

فرزند بمرد و مقتدا همماتم ز پی کدام دارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 253

نه سیل است طوفان نوح است ویحکمن از نوح طوفان سخا می‌گریزم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 261

بر درد دل دوا چه بود تا من آن کنمگویند صبر کن، نه همانا من آن کنم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 266

دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار می‌روم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 272

ز کام نهنگان برون آمدیمز غرقاب دریای خون آمدیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 289

قسم تو ریاست از ریاستاسمی است شریف و معنیی دون

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 295

ای پور ز خاقانی اگر پند پذیریزین پس نشود عالم خاک آبخور تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 302

دبیر ما به صفت روبه است گوا دم اوبلی هر آینه روباه را دم است گواه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 307

بر در خواجه از تظلم خلقبشنو آن نالهٔ پراکنده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 309

هرچه امن و فراغت است و کفافیافت خاقانی از جهان هر سه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 310

ای چرخ لاجوردی بس بوالعجب نمائیکآیینهٔ خسان را زنگارها زدائی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 314

اهل دلی ز اهل روزگار نیابیانس طلب چون کنی که یار نیابی

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 317

گر به دل آزاد بودمی چه غمستیعقدهٔ سودا گشودمی چه غمستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 347

رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردیبه زیر پوست همی دان که بس گران جانی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 348

گویند کز تبی ملک الشرق درگذشتای قهر زهردار الهی چنین کنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 12

درد زده است جان من میوهٔ جان من کجادرد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 106

ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 110

مهر تو بر دیگران نتوان نهادگوهر اندر خاکدان نتوان نهاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 112

مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 115

بوسه‌گهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 153

تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 154

دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 177

آباد بر آن شب که شب وصلت ما بودزیرا که نه شب بود که تاریخ بقا بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 202

از این ده‌رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کساز این بی‌نورتر کاری نپندارم که دارد کس

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 206

هر دل که غم تو داغ کردشخون جگر آمد آب‌ کردش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 220

ز خاک پاشی در دستخون فروماندیمز پاک‌بازی نقش فنا فرو خواندیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 225

گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرماز سر کوی تو پای بازنگیرم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 228

خون دلم مخور که غمان تو می‌خورمرحمی بکن که زخم سنان تو می‌خورم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 244

مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارمبه خاک پای او که‌امید خاک پای او دارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 252

امروز دو هفته است که روی تو ندیدمو آن ماه دو هفت از خم موی تو ندیدم

Xaqani Şirvani1 dəq