Qəzəl 255

خوش خوش از عشق تو جانی می‌کنموز گهر در دیده کانی می‌کنم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 305

خیال روی توام غم‌گسار و روی تو نهبه هر سوئی که کنم راه، راه سوی تو نه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 313

ای زیر نقاب مه نمودهماه من و عید شهر بوده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 339

آن لعل شکر خنده گر از هم بگشاییحقا که به یک خنده دو عالم بگشایی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 362

به رخت چه چشم دارم که نظر دریغ داریبه رهت چه گوش دارم که خبر دریغ داری

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 368

هدیهٔ پای تو زر بایستیرشوهٔ رای تو زر بایستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 374

گر بر در وصالت امید بار بودیبس دیده کز جمالت امیدوار بودی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 382

ز من گسستی و با دیگران بپیوستیمرا درست شد اکنون که عهد بشکستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 383

یک زبان داری و صد عشوه‌گریمن و صد جان ز پی عشوه خری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 387

خاکم که مرا منی نیابیبادم که مرا تنی نیابی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 393

تعاطی الکأس من شأن الصبوحِفاسق الراح یا ریحان روحی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 398

چو عمر رفته تو کس را به هیچ کار نیاییچو عمر نامده هم اعتماد را نبشایی

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəzəl 400

لاله‌رخا! سمن‌برا! سروِ روان کیستی؟سنگ‌دلا! ستم‌گرا! آفتِ جانِ کیستی؟

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 34

این پرده کاسمان جلال آستان اوستابری است کافتاب شرف در عنان اوست

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 37

عهد عشق نیکوان بدرود بادوصل و هجران هر دوان بدرود باد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 41

خسرو بدار ملک جم ایوان تازه کرددر هشت خلد مملکه بستان تازه کرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 71

دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختندماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 73

سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 85

آمد بهار و بخت که عشرت فزا شوداز هر طرف هزار گل فتح وا شود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 100

چون آه عاشقان شد صبح آتش معنبرسیماب آتشین زد در بادبان اخضر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 106

ای پردهٔ معظم بانوی روزگارای پیش آفتاب کرم ابر سایه‌دار

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 117

صبح از حمایل فلک آهیخت خنجرشکیمخت کوه ادیم شد از خنجر زرش

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 119

اینک مواقف عرفات است بنگرشطولش چو عرض جنت و صد عرض اکبرش

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 121

رخسار صبح را نگر از برقع زرشکز دست شاه جامهٔ عیدی است در برش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 122

آمد دواسبه عید و خزان شد علم برشزرین عذار شد چمن از گر لشکرش

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 128

تا درد و محنت است در این تنگنای خاکمحنت برای مردم و مردم برای خاک

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 154

ای قبلهٔ جان کجات جویمجانی و به جان هوات جویم

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 188

ای در حرمت نشان کعبهدرگاه تو را نشان کعبه

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 189

خورشید کسری تاج بین ایوان نو پرداختهیک اسبه بر گوی فلک میدان نو پرداخته

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 193

صبح خیزان بین قیامت در جهان انگیختهنعره‌هاشان نفخ صور از هر دهان انگیخته

Xaqani Şirvani4 dəq