Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ناگذران دل توئی کز طرب آشناتریخاک توام به خشک جان تا به لب آتش تری
Qəsidə 222بردار زلفش از رخ تا جان تازه بینیوز نیم کشت غمزهاش قربان تازه بینی
Rübai 47چون سقف تو سایه نکند قاعده چیستچون نان تو موری نخورد مائده چیست
Rübai 62ناوکزن سینهها شود مژگانتافسونگر دردها شود مرجانت
Rübai 119کو آنکه به پرهیز و به توفیق و سدادهم باقر بود هم رضا هم سجاد
Rübai 182دل، سُغْبهیِ عشقِ توست، با تن مَسِتیزاینک دل و تن، تو راست؛ با من مَسِتیز
Rübai 320چون مجلس عیش سازی استاد علیجان تو و قطرهٔ میِ قُطرَبلی
Rübai 351دود تو برون شود ز روزن روزیمرغ تو بپرد از نشیمن روزی
Qitə 10بترس از بدِ خلق خاقانیاولیکن ز بد دِه امان خَلق را
Qitə 40زین اشارت که کرد خاقانیسرفراز است بلکه تاجوَر است
Qitə 46شاکرم از عزلتی که فاقه و فقر استفارغم از دولتی که نعمت و ناز است
Qitə 77نه معن زائده دانم نه حاتم طائینه آنکه از پی هجران میهمان بگریست
Qitə 100رای اقضی القضاة اگر خواهدزله پیش از نکاح بفرستد
Qitə 115با آینهٔ ضمیر مخدومخواهد که نفس زند نیارد
Qitə 117دلت خاقانیا زخم فلک راستکه آن چوگان جز این گویی ندارد
Qitə 201علم دین کیمیاست خاقانیکیمیائی سزای گنج ضمیر
Qitə 203من خدمت تو کردم و تو حق شناس نهالحق خیال توست به جای تو حق شناس
Qitə 209زین خام قلتبان پدری دارمکز آتش آفرید جهاندارش
Qitə 249برد بیرون مرا ز ظلمت شکاین چراغِ یقین که من دارم
Qitə 270خواجه بر من درِ نیکی دربستچه کنم لب به بدی نگشایم
Qitə 296خواجه بر استر رومی خر مصری میدیدگفتم از صد خر مصری است به آن دُلدُل تو
Qitə 308زهر است مرا غذای هر روزهزین کاسهٔ سرنگون پیروزه
Qitə 311تو همه کاخ طرب سازی و خاقانی رادر همه تبریز اندهکدهای بینم جای
Qitə 328چون یوسف سپهر چهارم ز چاه دیآمد به دلو در طلب تخت مشتری
Qitə 362سعد و نحس شب سپید و سیاهخاتم مُقتَفی نمیشاید
Qəzəl 100هر زمانی بر دلم باری رسدوز جهان بر جانم آزاری رسد
Qəzəl 144سر زلفت چو در جولان میآیدبه ساعت فتنه در میدان میآید
Qəzəl 303رخت تمنای دل بر در عشاق نهتخت شهنشاه عشق بر سر آفاق نه
Qəzəl 322ای دل ای دل هلاک تن کردیبس کن ای دل که کار من کردی
Qəzəl 336باز از کرشمه زخمهٔ نو درفزودهایدرد نُوَم به درد کهن برفزودهای