Qəsidə 1

جوشن صورت برون کن در صف مردان درآدل طلب کز دارِ ملکِ دل توان شد پادشا

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 30

رستم و بهرام را بهم چه مصاف استاین دو خلف را بهم چه خشم و خلاف است

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 41

خسرو بدار ملک جم ایوان تازه کرددر هشت خلد مملکه بستان تازه کرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 43

آن مه نو بین که آفتاب برآوردغنچهٔ گل بین که نوبهار درآورد

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 44

عارضهٔ تازه بین که رخ به من آورددرد کهن بارگیر خویشتن آورد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 49

تشنهٔ دل به آب می‌نرسددیده جز بر سراب می‌نرسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 64

صبح خیزان کاستین بر آسمان افشانده‌اندپای کوبان دست همت بر جهان افشانده‌اند

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 70

صبح خیزان کز دو عالم خلوتی برساختندمجلسی بر یاد عید از خلد خوش تر ساختند

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 78

راز دلم جور روزگار برافکندپردهٔ صبرم فراق یار برافکند

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 83

به جوی سلامت کس آبی نبیندرخ آرزو بی‌نقابی نبیند

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 85

آمد بهار و بخت که عشرت فزا شوداز هر طرف هزار گل فتح وا شود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 87

سر چه سنجد که هوش می بشودتن چه ارزد که توش می بشود

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 88

نه دل از سلامت نشان می‌دهدنه عشق از ملامت امان می‌دهد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 89

در کفم نیست آنچه می‌بایددر دلم نیست آنچه می‌شاید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 102

ای کعبهٔ جهان گرد، وی زمزم رسن درزرین رسن نمائی چون زمزم آیی از بر

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 120

من صید آنکه کعبهٔ جان‌هاست منظرشبا من به پای پیل کند جنگ عبهرش

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 123

عیدی است فتنه‌زا ز هلال معنبرشدل کان هلال دید نشیند برابرش

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 124

صبح هزار عید وجود است جوهرشخضر است رایتش، ملک الموت خنجرش

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 134

ای شحنهٔ شش جهات عالمدر چار دری و هفت طارم

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 174

ناگذران دل است نوبت غم داشتنجبهت آمال را داغ عدم داشتن

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 191

ای تیر باران غمت، خون دل ما ریختهنگذاشت طوفان غمت، خون دلی ناریخته

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 194

ماه نو دیدی حمایل ز آسمان انگیختهاختران تعویذ سیمین بی‌کران انگیخته

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 196

دور فلک ده جام را از نور عذرا داشتهچون عده داران چار مه در طارمی واداشته

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 211

صبح‌دم آب خضر نوش از لب جام گوهریکز ظلمات بحر جست آینهٔ سکندری

Xaqani Şirvani4 dəq
Rübai 8

ای تیر هنر صهیل و برجیس لقاشعری فش و فرقدفر و ناهید صفا

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 11

از من شب هجر می‌بپرسید حبابدریای غمم کدام آرام و چه خواب

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 41

خاکی دلم ای بت ز نهان بازفرستخون‌آلود است همچنان بازفرست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 42

داغم به دل از دو گوهر نایاب استکز وی جگرم کباب و دل در تاب است

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 44

گر سایهٔ من گران بود در نظرتمن رفتم و سایه رفت و دل ماند برت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 45

سلطان ز در قونیه فرمان رانده استبر خاقانی دُر قبول افشانده است

Xaqani Şirvani1 dəq