Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جوشن صورت برون کن در صف مردان درآدل طلب کز دارِ ملکِ دل توان شد پادشا
Qəsidə 30رستم و بهرام را بهم چه مصاف استاین دو خلف را بهم چه خشم و خلاف است
Qəsidə 41خسرو بدار ملک جم ایوان تازه کرددر هشت خلد مملکه بستان تازه کرد
Qəsidə 43آن مه نو بین که آفتاب برآوردغنچهٔ گل بین که نوبهار درآورد
Qəsidə 44عارضهٔ تازه بین که رخ به من آورددرد کهن بارگیر خویشتن آورد
Qəsidə 49تشنهٔ دل به آب مینرسددیده جز بر سراب مینرسد
Qəsidə 64صبح خیزان کاستین بر آسمان افشاندهاندپای کوبان دست همت بر جهان افشاندهاند
Qəsidə 70صبح خیزان کز دو عالم خلوتی برساختندمجلسی بر یاد عید از خلد خوش تر ساختند
Qəsidə 78راز دلم جور روزگار برافکندپردهٔ صبرم فراق یار برافکند
Qəsidə 83به جوی سلامت کس آبی نبیندرخ آرزو بینقابی نبیند
Qəsidə 85آمد بهار و بخت که عشرت فزا شوداز هر طرف هزار گل فتح وا شود
Qəsidə 87سر چه سنجد که هوش می بشودتن چه ارزد که توش می بشود
Qəsidə 88نه دل از سلامت نشان میدهدنه عشق از ملامت امان میدهد
Qəsidə 89در کفم نیست آنچه میبایددر دلم نیست آنچه میشاید
Qəsidə 102ای کعبهٔ جهان گرد، وی زمزم رسن درزرین رسن نمائی چون زمزم آیی از بر
Qəsidə 120من صید آنکه کعبهٔ جانهاست منظرشبا من به پای پیل کند جنگ عبهرش
Qəsidə 123عیدی است فتنهزا ز هلال معنبرشدل کان هلال دید نشیند برابرش
Qəsidə 124صبح هزار عید وجود است جوهرشخضر است رایتش، ملک الموت خنجرش
Qəsidə 134ای شحنهٔ شش جهات عالمدر چار دری و هفت طارم
Qəsidə 174ناگذران دل است نوبت غم داشتنجبهت آمال را داغ عدم داشتن
Qəsidə 191ای تیر باران غمت، خون دل ما ریختهنگذاشت طوفان غمت، خون دلی ناریخته
Qəsidə 194ماه نو دیدی حمایل ز آسمان انگیختهاختران تعویذ سیمین بیکران انگیخته
Qəsidə 196دور فلک ده جام را از نور عذرا داشتهچون عده داران چار مه در طارمی واداشته
Qəsidə 211صبحدم آب خضر نوش از لب جام گوهریکز ظلمات بحر جست آینهٔ سکندری
Rübai 8ای تیر هنر صهیل و برجیس لقاشعری فش و فرقدفر و ناهید صفا
Rübai 11از من شب هجر میبپرسید حبابدریای غمم کدام آرام و چه خواب
Rübai 41خاکی دلم ای بت ز نهان بازفرستخونآلود است همچنان بازفرست
Rübai 42داغم به دل از دو گوهر نایاب استکز وی جگرم کباب و دل در تاب است
Rübai 44گر سایهٔ من گران بود در نظرتمن رفتم و سایه رفت و دل ماند برت
Rübai 45سلطان ز در قونیه فرمان رانده استبر خاقانی دُر قبول افشانده است