Bu nə adətdir, ey türki-pərizad,Qəmindən olmadım bir ləhzə azad.

Siyəhdil gözlərin qan tökmək üçünÇəkibdir tiğini manəndi-cəllad.

Bu bidadı mana eşqin qılıbdır,Cahanda qılmadı Nəmrudü Şəddad.

Rəvamı, könlümün şəhrində səndənFəraqü qüssəvü qəm tutdu bünyad.

Gəl, ey Şirindəhən, eşqin yolundaMənəm ol kuhkən biçarə Fərhad.

Nəzər qılgil bu viran könlümə, şah,Qılır sultan olan viranı abad.

Bir eyü ad edin fani cahanda,Ululardan cahanda qaldı bir ad.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nəsiminin kəlamından eşitgil,Vəfasızdır cahan, sən qılma bidad.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq