Dil bazarçısı yalandır, varmazam bazarinəGerçək olmaz əyri dil, inanmazam iqrarinə.

Sadiq oldur dilini könlü ilə bir eyləyəƏyri dildən nəsnə gəlməz, durmuşam inkarinə.

Van möhnətdir cahanın, nə umarsan, ey könülLənət olsun bu cahana, həm cahanın varinə.

Dilbəri oldu kimin kim, fani dünya aqibətKeçdi ömrü doymadı, irişmədi dildarinə.

Təxtə çıxmaq istəməz Mənsur olan, ya minbəraHər ki, Mənsur oldu, çıxdı şahi-eşqin darinə.

Dünyanın nazfi naimi cifədir, yəni nəcis,Ey könül tahirsən axır sunma el murdarinə.

Həq bilir işini, səbr et, fariq ol, qüssə yemə,Vəqti yetsin bu cahanın qoy və qatlan karinə.

Hiç gül olmaz tikənsiz, hiç şadi qüssəsiz,Dərmə ğülündən anın, çün güli dəyməz xarinə.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Çün Nəsiminin qəmindən Fəzli-həq vaqifdürür,Qəm deyil gər kimsə olmaz müttəla esrarinə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq