Könül sarayına mehri buraxdı ta tabi
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Könül sarayına mehri buraxdı ta tabi,Gözümdən oğru xəyalın oğurladı xabı.
Cigər damarı gözündən yol eyləmiş çeşmə,Bu babdən cigəridir bu çeşmənin abı.
Müdam cami-ləbin həsrətindən axar yaş,Bəbəkləri qədəhindən şərabi-innabı.
Gözüm səvadinə girmiş bənin kimi nəqşin,Qaranqudan necə bulmuş bu oğru ol babı?
Cəmalını diləyən ayə iltifat etməz,Kim arzulaya günəşin qatında mehtabı?
Şərabi-lə’linə saqi əcəb, nə qatmışdırKi, bixud edərü mədhuş şeyx ilə şabı?
Götür niqabı, cahanı cəmali-hüsn ilə dutKi, bəylik etməyə cəm eyləmişdir əsbabı.
Təbəssümə gəlicək gül kimi dodaqların,Ziyafətində qılır qərqə şəkkəri-nabı.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Fəraqi-cövrünə qatlan, Nəsimi, gəl səbr et,Ola ki, açıla bir gün vüsal əbvabı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nasimi-konul-sarayina-mehri-buraxdi-ta-tabi
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Hicran
Sürmə çəkmiş siyah çeşmi-mestinəSəhab altdan çıxıb mahım oynasın
Qəzəl: Başdan ki xəyali-kəcrəv kakilə düşdümBaşdan ki xəyali-kəcrəv kakilə düşdüm,Təng oldu ara yerdə işim, müşkilə düşdüm
TufanaBiydad! Çərxi-gərdun saldı bizi əmanə,Sənsiz dönübdü ey gül, gözüm yaşı tufanə.
O hüsn ki, səndə var, əldən ixtiyarı alarKönül alındı, ürək candakı qərarı alar.