Qara saçın ki, zülmatındadur nur,Anın adıdurur nurən-ə’lanur.

Yanağından əyan oldu ənəlhəq,Qaçan surət olar güzgüdə məstur.

Nəzirin yoxdur, ey dilbər, nəzirin,Zəhi sahibnəzər pakizəmənzur.

Mana məqsud iki aləmdə sənsənKi, sənsən cənnətü cənnətdəki hur.

Nə meydən əsrimiş nərgislərin kim,Məni əndişəsindən qıldı məxmur.

Nə müshəfdür ki, hüsnün ayətiniBəyan etdikcə əql andan düşər dur?

Vüsalın cavidani səltənətdir,Bu dövlət olmadı hər şaha məqdur.

Gəl, ey sultani-aləm, arif ol kim,Məlik mə’nidə arifdir, nə fəğfur.

Əgər nuş istər isən nişə qatlanKi, nuşu nişsiz verməz bu zənbur.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nə qeyrətli ənəlhəqdir bu, yarəb,Ki, Mənsuru asar darına mənsur.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri