Sənmisən, ey mahsurət, cənnətin eynində hur,Gözlərin eyni-bəladır, vəchinin alnında nur?

Ayəti-ərşi-səmadandır lətafət sözlərin,Dər məani cəm’ qıldı dürri-məknun zühur.

Çeşmeyi-Zəmzəm ləbin, sirri-ələstdir gözlərin,Kim ola ol kim, qıla mehr ilə vəslinə səbur.

Şübhədən arındı ol kim, qıldı iqrari-səlat,Ta əbəd məst oldu, içdi cür’eyi-mai təhur.

Kim ki, məhbubun liqasın gördü ol eynəl-yəqin,Vəchini sürdü turaba, rəbbinə qıldı şəkur.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Kəmtərin oldu Nəsimi fəzli-həqqin çakəri,Çünki vəslə vasil oldu, eşq ilə buldu hüzur.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq