Mənim dərdim böyük dastan... oxu, dərmanım ol, ey dost!Canım yarə, günüm qarə, sökülmüş danım ol, ey dost!

Önündə mən kəmərbəstə, nə əmr etsən, gözüm üstə.Nigarımsan, canım istə, qulam, sultanım ol, ey dost.

Səbuhim ol, salıb yadə... qanımdan dolu al badə,Desəm: “Nəğmə oxu bir də!” Ahım, əfqanım ol, ey dost!

Gələr bayram, vüsal qıysan... De harda qaldı bəs qurban?Bir az rəhm eylə, ver fərman, de ki, “Qurbanım ol!”, ey dost!

Məgər hicran çəkən yarı sevindirməzmi dildarı?Yolumdan yığ tikanları... gülüm, reyhanım ol, ey dost!

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nizami bir ürək... kövrək... arar yarı tamaşa tək.Barı bir dəm gəlib baş çək, mehim, mehmanım ol, ey dost!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq