Həsrətəm cəmalına, ey dost, harda qalmısan?Mən qulunam, ey şahım, məni məndən almısan.

Gözlərin şahiddi ki, hüsnün yağıdır mənə,İddiaçı, şahid də, hakim də sənsən, ey can!

Qısqanıram, baxmasın, ayna da vurğun sənə,Görməsin cəmalını sevən qəlbi olmayan.

Sən müşksən, sirrini səba saxlaya bilməz,Ətrin tutar aləmi tellərini darasan.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Sən keçdiyin yollara qan-yaş tökür NizamiYolun ağ olsun, özün daim xoşbəxt, kamiran.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri