Sən görən deyiləm mən, sənsə elə o ləlsən.Mənim gəncliyim ötdü, sən bir az da gözəlsən.

Əmrinlə yox, təskin et məni öz insafınla.Mən istəyən qədər yox, baçardığın qədər sən.

Sınıxmışam, eləmi? Necə sınmasın ürək?Canım elə o candır, cismim - necə görmüsən.

Sən - Xəlilisən, mən - od, axı neçin sönməyim?Mən ölürəm, sən yaşa! Ətir saç, ey gülbədən.

Sənin ay cəmalını görüm deyə bircə gün,Musa tək ömrüm boyu çobanlıq edərəm mən.

Bağçamızda nə varsa, xəzan aldı, apardı,Sənin kimi bahardan mən təravət umarkən.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nizami kəmər çəkib dayanmış xidmətində,İki dünya günəşi alnında parlar, əhsən!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar