Xərab oldu könül mülkü, nigarım, eylə bir şəfqət,Apardı gənci biganə, gözətçi eyləməz qeyrət.

İtibdir karivan gözdən, bu çöldə qalmışam tənha,Nə köhlən var, nə də öncül, qədəm atmağa yox qüdrət.

Yatıb qaldım bu torpağın önündə sübhədək, yarəb,Əcəb yoldur ki, bir töhfə bizimçün olmayır qismət.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nizami, tapmısan artıq bu dünyadə gözəl günlər,Köçüb getmək gərək burdan, qazan sən yol üçün sərvət.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri