چو خسرو دید کان یار گرامیز دانش خواهد او را نیکنامی

Xosrov gördü Şirin belə yollarlaİstəyir ki, ondan yaxşı ad qala.

بزرگ امید را نزدیک خود خواندبه امید بزرگش پیش بنشاند

Yanına çağırdı Büzürgümidi,Ona yer göstərib: "Gəl, otur! - dedi.

که ای از تو بزرگ امید مردانمرا از خود بزرگ امید گردان

Ey ümid mənbəyi, qəflət yaramaz,Nigaran könlümə ümid ver bir az.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq