فرستاده خاص پروردگاررساننده حجت استوار

Seçilmiş elçidir ulu Tanrıdan,Möhkəm hökmləri xalqa çatdıran,

گرانمایه‌تر تاج آزادگانگرامی‌تر از آدمیزادگان

Qiymətli tacıdır azadələrin,Ən dəyərlisidir bütün bəşərin.

محمد کازل تا ابد هر چه هستبه آرایش نام او نقش بست

Əzəldən əbədə bütün yaranmış,Məhəmməd adından almışdır naxış.

چراغی که پروانه بینش بدوستفروغ همه آفرینش بدوست

Əqlin qanadına tək odur çıraq,Varlığa işığı o verir, ancaq.

ضمان‌دار عالم سیه تا سپیدشفاعت‌گر روز بیم و امید

Zamindir qaraya, ağa bu rəhbər,Şəfaət edəndir qopunca məhşər.

درختی سهی‌سایه در باغ شرعزمینی به اصل آسمانی به فرع

Kölgəli ağaclar din saçan bağdaBudağı göydədir, kökü torpaqda.

زیارتگه اصل داران پاکولی‌نعمت فرع‌خواران خاک

Ziyarətgahıdır peyğəmbərlərin,Nemət verənidir bütün bəşərin.

چراغی که تا او نیفروخت نورز چشم جهان روشنی بود دور

Bu yanar çırağa vermədən işıq,Dünyada bir işıq yox idi artıq.

سیاهی‌دهِ خالِ عباسیانسپیدی‌بر چشم شماسیان

Xalını qaraldır Əbbasilərin,Gözünə nur saçır şəmmasilərin.

لب از باد عیسی پر از نوش‌ترتن از آب حیوان سیه پوش‌تر

Dodağı İsadan daha möcüzkar,Zülmətin suyutək geyinmiş paltar.

فلک بر زمین چار طاق افکنشزمین بر فلک پنج نوبت زنش

Göy - ona dünyada dörd tağı quran,Yer - ona fələkdə beş növbət vuran,

ستون خرد مسند پشت اومه انگشت‌کش گشته ز انگشت او

Odur öz ağlına eləyən təkyə,Ayı barmağıyla bölən ikiyə.

خراج‌آورش حاکم روم و ریخراجش فرستاده کسری و کی

Ona bac verəndir bütün Rum və Rey,Xərac göndərəndir Kəsra ilə Key.

محیطی چه گویم چو بارنده میغبه یک دست گوهر به یک دست تیغ

Yağdıran buluddur o səmapeykər,Bir əlində qılınc, birində gövhər.

به گوهر جهان را بیاراستهبه تیغ از جهان داد دین خواسته

Gövhərlə dünyaya vurmuşdur bəzək,Qılıncı din üçün çağırmış kömək.

اگر شحنه‌ای تیغ بر سر بردسر تیغ او تاج و افسر برد

Padşahlar qılıncı çəkdiyi zamanBaş bədəndən düşər, tac isə başdan.

به سر بردن خصم چون پی فشردبه سر برد تیغی که بر سر نبرد

Bu isə əzməyə verərsə qərar,Qılıncı çəkmədən tökülər başlar.

قبای دو عالم به‌هم دوختندوزان هر دو یک زیور افروختند

Hər iki dünyadan bir don tikərəkOnlardan düzəltmiş yeganə bəzək.

چو گشت آن ملمع قبا جای اوبه دستی کم آمد ز بالای او

O donu geyərkən pak vücuduna,Bir qarış az gəldi uca boyuna.

به بالای او کایزد آراستستهم آرایش ایزدی راستست

Tanrı xəlq etdiyi qamətə gərək,Vurulsun Tanrının qurduğu bəzək.

کلید کرم بوده در بند کارگشاده بدو قفل چندین حصار

Bağlı qapıların odur açarı,Onun adı aşmış hər bir hasarı.

فراخی بدو دعوت تنگ راگواهی بر اعجاز او سنگ را

Dəvətə genişlik o vermiş yenə,Daşlar da şahiddir möcüzəsinə.

تهی دست سلطان درویش پوشغلامی خر و پادشاهی فروش

Əliboş, bu dərviş geyimli soltan,Qulamlıq alandır, şahlığı satan.

ز معراج او در شب ترکتازمعرج گران فلک را طراز

O gecə meraca at səyirdərəkFələyin donuna vurdu min bəzək.

شب از چتر معراج او سایه‌ایوز آن نردبان آسمان پایه‌ای

Gecə - meracının çətrindən sayə,Göy - o nərdivandan kiçik bir payə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri