به گل گفتند: بلبل بس حقیرستترا با او چرا این دارو گیرست؟

بگفتا: بلبلی کز من زند لافبر من به ز ده سیمرغ در قاف

دل صافی ترا از لشکری بهدرون بی‌نفاق از کشوری به

نظر، کز راستی آید، بلندستبرون از راستی خود ناپسندست

به چالاکی نظر جوی از بلندانولی پرهیز کن از چشم بندان

به پاکی دیده‌ای کو باز باشدبه صید دل کمند انداز باشد

ازو چون سر کشی، از پا نیفتیمیفگن بر زمینش، تا نیفتی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar